Öteki Rüzgâr, klasik bir fantastik finalden çok daha fazlası; hatta belki de serinin en “fantastik olmayan” kitabı. Çünkü burada ejderhalar, büyüler ya da yolculuklar birer araç — asıl mesele insanın ölümle kurduğu ilişki.
Hikâyenin merkezine bir kriz yerleştiriyor:
Dünya ile ölüm arasındaki denge bozulmuş. Ama bu bir “kötü karakter” yüzünden değil. Tam tersine, insanın en tanıdık arzusu yüzünden: ölümsüzlük isteği.
Çünkü şunu fark ediyorsun:
İnsanlar ölümü yenmek isterken, aslında yaşamın kendisini de bozmuş.
Karakterlere serinin sonunda veda ederken görüyorsun ki; Ged artık bir kahraman değil — ve bu harika. Onu güçlü yapan şey büyüsü değil, kabullenişi. Bu, fantastik edebiyatta nadir görülen bir olgunluk. Tehanu ise kitabın en şiirsel tarafı.Ne tam insan ne tam ejderha… O, sınırların anlamsızlaştığı bir varoluş hali. Ve belki de bu yüzden kitapta en “gerçek” olan o. Kızılağaç’ın huzursuzluğu, kitabın kalp atışı gibi. Okurken sanki onun rüyalarını sen görüyorsun.
Herkesin “bayılacağı” bir final değil. Eğer okur olarak “olay” değil “anlam” arıyorsan, bu kitap seni çok derinden yakalar. Ama sadece macera bekleyen biriysen, biraz uzak hissedebilirsin.
Öteki Rüzgâr 
Ursula K. Le Guin
Öteki Rüzgâr Ursula K. Le Guin
·
193 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.