Iago ya da Alceste, Phedre ya da Glocester olmak için üç saati vardır oyuncunun. Bu kısa aralıkta, onları elli metrekarelik bir alan üzerinde doğurtur ve öldürür. Uyumsuz hiçbir zaman bu kadar iyi, bu kadar da uzun süre örneklenmemiştir.
Bu sınır içinde eksiksiz bir yazgıyı doğurmak ve öldürmek, uyumsuz varoluşun en saf ifadesidir. Sahne, ölümün kesinliğini zamanın sınırlılığını görünür kılan benzersiz bir varoluş alanıdır.