Bir çağ bitti. Biten çağın resmi, başlayan yeni çağın ufkunu barındırıyor. Acılar çekildi, sevinçler yaşandı, umutlar birikti. Bazen susmak da bir dilse, fotoğraflar bu dili kullanarak, zamanın sildiği yüzleri bize taşıyor. Bize ve bugünümüze. Pencere kenarında babasını bekleyen bir çocuk, yolda
görünmeyeni düşünür, onun değerini bilir. Genç ölülerin kayıp yüzleri arasında gerçeği yani kendi gerçeklerini arayan anne ve babalar, insanın yok edilemeyen sevgisini kalplerinde taşır, her şeye rağmen. Umudunu yitirmeyen o insanlardan öğreniriz. Hayatlarımız geçmişten bağımsız değil, ama yalnızca geçmişin insafına da terk edilemez.Aslolan, oradaki izlerle varacağımız gelecektir.
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.