Yusuf Atılgan, kitaba başlarken kendine has düşünce akışı tekniğini ustalıkla kullanmış. Aynısını Aylak Adam’ı okurken de hissetmiştim. Giriş bölümü okunduğunda genellikle “Ben ne okudum lan?” hissi uyandırır; kendinizi salak gibi hissedersiniz. Ancak ilerledikçe parçalar yerli yerine oturur ve anlatının yapısı anlaşılır.
Spoiler içerir!
Kitap bize Zebercet’in ruhsal dünyasına dair güçlü psikodinamik ipuçları sunuyor. Bu ipuçlarını, etkileyici bir sembolizmle yansıtıyor. Sembollerden ilki, Anayurt Oteli: Zebercet’in psişesinin mekânsal yansımasıdır. Zebercet, otelin dışına çok nadir çıkar; günlük yaşamını belirli rutinler çerçevesinde düzenler. Otel içinde farklı odaların kontrolünden sorumludur ve anahtar sembolüyle bu odalara giriş çıkışı sağlar; böylece kontrolü elinde tutar.
(Bir parantez açalım: Kitabın başından sonuna kadar hem düşünce dünyasında hem de davranışlarında obsesif birçok öğe bulunur. Örneğin, bıyık obsesyonu: “Acaba bu sabah bıyığı var mıydı? Etraftakilerin bıyıkları nasıldı?” gibi ayrıntılara takılır. Ayrıca, erotomanik bir saplantı olarak gecikmeli Ankara treni ile gelen kadını görüyoruz. Eylemlerinde ve ritüellerinde bu saplantılar bariz şekilde ortaya çıkar. Tüm bunlar, Zebercet’in psişesinin katı bir süperego ile şekillenmiş olabileceğine işaret eder.)
Odalardan biri Zebercet için ayrı bir önem taşır: gecikmeli Ankara treni ile gelen kadına verdiği 1 numaralı oda. Başlangıçta bu oda, Zebercet’in çok nadir uğradığı, varlığını yok saydığı özel bir mekândır. Sadece özel misafirlerine verdiği bu oda, ileride erotomanik saplantıları doğrultusunda ritüellerini gerçekleştirdiği ve libidinal bir katarsis yaşadığı alan haline gelir. Beklediği kadına duyduğu arzu burada şekillenir; bir nevi objet petit a’nın mekânsal fiksasyonu olarak okunabilir. İlginçtir ki bu oda, Zebercet’in dünyaya geldiği odadır. Kitapta birkaç kez vurgulanmıştır. Başlangıçta anne temsili olan bu oda, ileride libido temsiline dönüşerek psikoseksüel açıdan Oedipal bir saplantıya işaret eder. Ayrıca, bu oda ileride Zebercet’in ölüm sahnesine de ev sahipliği yapacaktır.
Peki, tüm işlenen suçlar ve sapkınlıklar gerçekten kadının otele gelmesiyle mi tetikleniyor? Dışarıdan böyle görünse de, bu kırılma noktası Zebercet’in içsel birikimi ve zayıf egosunun sonucu olarak sunulmuştur. Kişiliği ve yaşantısı siliktir; aklındaki geçmişe dair anıları, bastırılmış cinsel dürtüleri ile ilişkili olduğu için dikkat çekici şekilde silik kalır. Örneğin, babasının cenazesinde nenesinin ismini hatırlayamaması buna işaret eder. Tüm olaylar, Zebercet’in yaşamı boyunca görmezden geldiği ve 1 numaralı odada biriktirdiği bastırılmış içsel gerilimin ölçüsüz bir şekilde patlaması olarak ortaya çıkar.
Sonuç olarak, Anayurt Oteli yalnızca bir mekan değil, Zebercet’in psişesinin ve içsel çatışmalarının somut bir haritasıdır. Obsesyonlar, ritüeller ve erotomanik saplantılar, onun bastırılmış arzularının ve agresyonunun göstergesidir. Atılgan, okuyucuya yalnızca kriminal bir hikaye değil, insan ruhunun karanlık derinliklerine dair psikodinamik bir portre sunar.
Slipknot - Vermillion, Pt. 2
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.