Kitabın başından itibaren terapist Birkan’ın, Yankı’nın cinayet işleyeceğine ilişkin şüphelerinin peşinden gittiğini görüyoruz. Yer yer kendi terapi seansları sırasında da saldırıya uğrayabileceğine ilişkin endişelerini duyuyorum. Terapi odasında aldığı önlemler de bu endişenin yansıması. Tüm bu kaotik duygular arasında Yankı ile seanslarını anımsarken kendi hikayesini de kademe kademe işlemesi, olayların iç içe geçmiş bir halde zihnimize dizilmesine yardımcı oluyor. Yankı’nın babasının öyküsü ve buna dair elle tutulur bir bilgiye ulaşamaması, Birkan’ın babasının öyküsü ve onun da bilgi eksikliğiyle kesişiyor. Biz okurken bir yerlerde bu babalar birbirlerine temas ediyor. Anlatıcının Birkan olması sebebiyle tüm teması onun zihninden duyuyoruz. Anneleri ile yaşadıkları, âşık oldukları kadınlar ve onlar karşısında hissettikleri, babalarına ilişkin soru işaretleri, bildikleri ve bilmedikleri bizim de soru işaretlerimiz olarak ilerliyoruz.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.