Yalnızlığın İki Hâli…
Suzan Defter, iki yalnız insanın yollarının kesişmesi üzerinden ilerleyen, sessiz ama yoğun bir roman. 
Ayfer Tunç burada büyük olaylar anlatmıyor; daha çok insanların iç dünyalarındaki kırılmaları, eksiklikleri ve birbirlerine yaklaşma çabalarını anlatıyor.
Romanın en dikkat çekici yanı anlatım biçimi. Kitap iki farklı defterden oluşuyor: bir taraf Suzan’ın, diğer taraf ise erkeğin günlüğü. Ama bu iki anlatı birbirinin devamı gibi ilerlemiyor; aynı hikâyenin farklı yerlerinden, farklı duygularla yazılmış parçalar gibi. Bu da okurken iki ayrı zihnin içine giriyormuş hissi veriyor.
Karakterler çok tanıdık hissettiriyor. Kusurlular, kırılmışlar ve biraz da yorgunlar. Ama tam da bu yüzden gerçekler. Kitap boyunca en çok hissedilen şey, yalnızlığın farklı biçimleri ve bir başkasına yaklaşmanın ne kadar zor olduğu.
Ayfer Tunç’un dili sade ama duygusu çok güçlü. Abartıya kaçmadan, küçük detaylarla karakterlerin iç dünyasını hissettiriyor. İki insanın birbirine dokunmaya çalışırken aslında kendi yaralarıyla yüzleşmesi, hikâyeyi daha da derinleştiriyor.
Sessiz ilerleyen ama içten içe insanı yakalayan bir roman.
Bazen en büyük hikâyeler, en az şeyin söylendiği yerlerde saklı oluyor.Edebiyat
Suzan Defter, iki yalnız insanın yollarının kesişmesi üzerinden ilerleyen, sessiz ama yoğun bir roman. Ayfer Tunç burada büyük olaylar anlatmıyor; daha çok insanların iç dünyalarındaki kırılmaları, eksiklikleri ve birbirlerine yaklaşma çabalarını anlatıyor.
Romanın en dikkat çekici yanı anlatım biçimi. Kitap iki farklı defterden oluşuyor: bir taraf Suzan’ın, diğer taraf ise erkeğin günlüğü. Ama bu iki anlatı birbirinin devamı gibi ilerlemiyor; aynı hikâyenin farklı yerlerinden, farklı duygularla yazılmış parçalar gibi. Bu da okurken iki ayrı zihnin içine giriyormuş hissi veriyor.
Karakterler çok tanıdık hissettiriyor. Kusurlular, kırılmışlar ve biraz da yorgunlar. Ama tam da bu yüzden gerçekler. Kitap boyunca en çok hissedilen şey, yalnızlığın farklı biçimleri ve bir başkasına yaklaşmanın ne kadar zor olduğu.
Ayfer Tunç’un dili sade ama duygusu çok güçlü. Abartıya kaçmadan, küçük detaylarla karakterlerin iç dünyasını hissettiriyor. İki insanın birbirine dokunmaya çalışırken aslında kendi yaralarıyla yüzleşmesi, hikâyeyi daha da derinleştiriyor.
Sessiz ilerleyen ama içten içe insanı yakalayan bir roman.
Bazen en büyük hikâyeler, en az şeyin söylendiği yerlerde saklı oluyor.·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.