İlk defa Livaneli'nin bir kitabını okudum ve uzun zamandır okuduğum en kötü kitaptı. Kurgusu hatalı, üslup desen hiç yok ve sanırım kitap uzun olsun diye olay örgüsüne olur olmaz her şeyin doluşturuldugu whatpad tarzı bir roman. Kurguya göre anlatıcı kadın güya kitabın yüzde doksanını (350 sayfa kadar)uçakta yazıyor. Hatirladiklarini yazan kadın anlattığı olaylar esnasında ne düşündüğünden korna sesine kadar bütün detayları yazabiliyor. Bir başkasının band kaydını transkript ettiğini söylerken birden Tanrı anlaticiliga geçiyor. Sonra da parantez açıp "burada araya gireyim" diyor. Bir de kitaba bolca tarihi bilgiler konulmuş ki 'cahil' okuyucu genel kültür dersi alsın. Yani ki Livaneli'nin müziğini ve siyasi duruşunu sevsem de edebiyat alanında fazla şişirildiğini ve kendisinin de buna inandığını görmek benim için üzücü oldu.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.