Barış Kahraman

Böylece ilk defa olduğumdan başka bir şeye bir tohuma; bir sperme dönüştüm. Dönüşmek için ne odaklanmış ne de bir çaba sarf etmiştim. Bu zaten karanlıktan karga olarak doğuşumun ta kendisiydi; ben bizzat dönüşümdüm. Dönüşerek var olan ilk varlık; dönüşümün ilk nedeni; başlangıcıydım ben. Dönüşmüştüm zamanın başlangıcında var olduğum gibi; doğuşum gibi; bir ağacın topraktan çıkması gibi kendiliğinden.
Sayfa 116·Kitabı okudu
Edebiyat
ben artık bazen dünya diyeceğime insan diyorum/ insan diyeceğime aşağı
Şiir
hep gidiyormuş da en son bir kere hiç dönmüyormuş/ hep uyuyormuş da bir sabah hiç uyanmıyormuş insan/
Şiir
durup dünya diyorum bazen dönmüyor da düşüyormuş gibi geliyor bana epeydir uyanıp beni kapatacak düğmenin yerini arıyorum yanında uyuyakaldığım duvar yok buraya hiç duvar yapmamışlar bulamıyorum
Şiir
canım hiç yaşamak istemiyorken kalmanın bir bitkisi olmalı dedim olmanın bir bitkisi her şeyi ardına kadar açmanın sesiyle uyandım bir sabah giyindim bir sabah sesime ipek kondurup buradayız dedim buradayız başka çaresi yok burada olmanın herkes hatırladığı yere kadar herkes bildiği gibi
Şiir