Puan vermedi·256 syf.··Beğendi
· Roma ve Yunan mitolojisi hakkında, tanrılar ve tanrıçalar hakkında bilgi veren bir kaynak. Kim kimin kızı, gücü neydi, en bilinen hikayesi…Nefis bir kaynak.
Öğrenmek için okuyorum. Hiç sevmem, öğrenmek için okumayı yani. Ben hikayelerin eteğinden tutabiliyorum bir tek. Ölümlü ellerimden başka türlüsü gelmiyor.
Öyle kuru kuru okuyarak Demeter’e kadar geliyorum. Bereketin, hasadın ve mevsimlerin tanrıçası Demeter. Hades’in kızı Persephone’yi yeraltı dünyasına kaçırmasıyla deliye dönen hani. Elinde bir meşaleyle dokuz gün dokuz gece dünyayı dolaşan, yemeden içmeden kesilen Demeter.
Ben bu hikayeyi biliyorum, ama bu sefer okurken içimde bir şey cız ediyor. Baştan okuyorum, bir daha, sonra bir daha.
Çünkü bu sefer onu bir tanrıça gibi okuyamıyorum. Yürüyen birini görüyorum. Kaybolan, ellerinden alınan kızını arayan bir anne görüyorum. Hiçbir şey olmamış gibi yaşamayı kabul etmeyen inatçı birini..
O yas tutarken, ağaçlar çiçeğe durmuyor, toprak ürün vermiyor, dünya kıtlığın pençesine düşüyor. Dünya onun acısına benziyor.
Tanrılar onun acısını artık görmezden gelemiyorlar. Hades’i ikna edip yılın belli zamanlarında Persephone’yi annesinin yanına getiriyorlar.
Kızı gelince bahar geliyor, toprak nefes alıyor, dallar meyveye duruyor.
Ama biz ölümlülerin dünyasında kimsenin acısı dünyayı durdurmuyor.
Rabia Naz Vatan’ın babası, Rojin Kabaiş’in babası, Gülistan Doku’nun annesi, Cumartesi anneleri ve daha niceleri…
Bir tek onların dünyası duruyor.
Bir tek onlara gelmiyor bahar.