Kaygı, Kayıp ve Öteki.
İnsan kaybettiğinde sadece birini kaybetmez. Onunla kurduğu anlamı da kaybeder. Belki de bu yüzden yas sadece hüzün değildir; aynı zamanda bir huzursuzluktur. Bir şeyin eksildiğini bilmenin ama tam olarak neyin eksildiğini tarif edememenin yarattığı o garip boşluk.
Freud yas ile melankoliyi ayırırken, birinde kaybın dışarıda, diğerinde içeride yaşandığını söyler. Yasta insan “onu kaybettim” der. Melankolide ise mesele daha karanlıktır: “Ben eksildim.”
Bu eksilme çoğu zaman açık değildir. İnsan neyi kaybettiğini bilmez ama kendine yönelir; suçlar, küçültür, değersizleştirir.
Lacan ise kaygının başka bir yerden geldiğini söyler: Başkası için ne olduğumuzu bilememekten. İnsan sadece kaybettiği için değil, ne olduğunu bilmediği için de huzursuzdur. Sevildiğinde bile emin olamaz. Değerli hissettiğinde bile içinde bir boşluk kalır.
Belki de bu yüzden insan hem bağ kurmak ister hem de o bağın geçiciliğini bilir. Sever ama kaybedeceğini de hisseder. Ve bu çelişkiyi taşır.
Günümüz dünyası bu ağırlığı hızlıca hafifletmek ister. Semptomu susturmak, huzursuzluğu azaltmak, işlevselliği geri kazandırmak… Ama insan sadece düzeltilecek bir mekanizma değildir. Acı her zaman ortadan kaldırılması gereken bir şey değildir; bazen anlaşılması gereken bir şeydir.
Çünkü insan sadece yaşadığıyla değil, anlayamadığıyla da şekillenir. Ve belki de en zor olan şudur: Kendimizi tamamen bilemeyeceğimizi kabul etmek.
Bilinç dediğimiz şey yüzeydir. Altında, bizi biz yapan ama çoğu zaman bize yabancı kalan bir alan vardır. İnsan orada başlar. Ve mesele o karanlığı yok etmek değil, onunla yaşamayı öğrenmektir.
··
286 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Acı gereklidir. 
André Gide in sevdiğim bir sözü var: Önemli olan iyileşmek değil, dertleriyle bağdaşarak yaşamaktır." diyor. Acı da kayıp da bu yaşamın içinde var.
Kitap benim de okuma listemdeydi. Eline sağlık, ayarında güzel bir inceleme olmuş.:)
André Gide in sevdiğim bir sözü var: Önemli olan iyileşmek değil, dertleriyle bağdaşarak yaşamaktır." diyor. Acı da kayıp da bu yaşamın içinde var.
Kitap benim de okuma listemdeydi. Eline sağlık, ayarında güzel bir inceleme olmuş.:)
Tamara
Gönderi Sahibi
Teşekkür ederim yorumun için☺️ Acı, insanın en çok canlı olduğunu hissettiği yerdir. :))