Belki de mesele sürgün ya da vatan değil…
İnsanın kendine uzak düştüğü ve
kendine yaklaştığı hâller.
Bilinçsizlik,
huzurlu gibi görünen bir durgunluk olabilir.
Ama o durgunlukta,
insan kendini bilmez…
Bilinç ise,
bazen sarsar,
bazen huzursuz eder…
ama insanı kendine yaklaştırır.
Bu yüzden sürgün gibi hissedilen şey,
belki de bir kopuş değil…
bir doğuştur.
Ve insan,
o sancının içinden geçtikçe
kendi sesini hatırlamaya başlar.
✨∞✨🌿