"Hayat bağlanmalardan ibarettir. Önce anneye. Sonra babaya ve aileye. Ardından da yaşama..."
Kitabi okurken "çocuk" gözüyle yorumlayip çocukluğumu sorguladığım kısımlar da oldu, "ebeveyn gözüyle" bilmediğimi öğrendiğim kısımlarda...
Fakat bazı bölümler deli saçması geldi desem yeridir.
Pedagog kitabı diyerek okumak istememe rağmen; yazarın öznel a yorumlarinin da kitapta yer aldığını gözlemledim.
Öğrettikleri ile olumlu, saçmalamaları ile olumsuz nötr bir kitap oldu benim için.
(Yazarın öznel yorumlarına örnek vermem gerekise:
...Mesela erkek çocuk küpe takmak ister. Kız da an-nesinin ve ailesinin tarzından çok uzakta kalarak absürt şekilde giyinir. Aslında buradaki problem çocuğun anne-yi babayı dinlememesi, verilen nasihatleri anlamamasi değildir. Çocuğun aidiyet hissiyle bir başka gruba dâhil olması, orada kendini emniyette-güvende hissetmesidir (sayfa:156)
Ya da
Bağlanma 2 yaşına kadar sadece anne-çocuk arasında olmalı, baba bu sürece asla dahil olmamalı. Hatta son sayfalara doğru evdeki kuralları babanın koyması gerektiğini, annenin yumuşatıcı taraf olmasını savunuyor.) Güvenli BağlanmaAdem Güneş