Gerçekten iyi ki okudum dedirten bir eser..
İskender Pala’nın kaleme aldığı "OD", Türk edebiyatının ve tasavvuf dünyasının en önemli figürlerinden biri olan Yunus Emre’nin hayatını duygusal bir dille anlatan biyografik bir romandır.
Roman, 13. yüzyılda Anadolu’nun Moğol istilalarıyla sarsıldığı, kıtlığın ve kargaşanın hüküm sürdüğü bir dönemde başlar.
Yunus, ailesini kaybeden, toprağı kurumuş bir köylüdür.
Hayatta kalan tek varlığı olan oğlunu ve köylülerini doyurabilmek için yollara düşer.
Bu yolculuk, aslında onun içsel yolculuğunun ilk adımıdır.
Yunus Emre, buğday istemek için gittiği Hacı Bektaş-ı Veli tarafından Tapduk Emre’ye yönlendirilir.
Dergaha girdiğinde ona verilen ilk görev odun taşımaktır.
Yunus, tam 40 yıl boyunca bu dergaha "eğri odun" sokmaz;
çünkü dergaha ancak doğru olanların girebileceğine inanır.
Bu süreç, onun nefis terbiyesiyle hamlıktan pişmeye doğru ilerlediği evredir...
Romanın en can alıcı noktalarından biri Yunus’un eşi Sitare (Elif) ile olan bağıdır.
Dünyevi bir aşkla başlayan bu bağ, zamanla Allah aşkına dönüşür.
Yunus, yaşadığı acılar, ayrılıklar ve hasretle yoğrularak "Ben"liğinden vazgeçer ve "Biz"e ulaşır.
Yunus Emre, dergahta yaşadığı bir iç çatışma ve yetersizlik hissiyle bir dönem oradan ayrılır.
Ancak yolda rastladığı olaylar ve insanlar, ona aslında aradığı her şeyin kendi içinde ve hocasının rahmetinde olduğunu gösterir.
Geri döndüğünde artık o eski Yunus değildir; şiirleriyle, ilahileriyle Anadolu’yu sevgiyle birleştiren "Bizim Yunus"tur.Alıntı
İskender Pala’nın kaleme aldığı "OD", Türk edebiyatının ve tasavvuf dünyasının en önemli figürlerinden biri olan Yunus Emre’nin hayatını duygusal bir dille anlatan biyografik bir romandır.
Roman, 13. yüzyılda Anadolu’nun Moğol istilalarıyla sarsıldığı, kıtlığın ve kargaşanın hüküm sürdüğü bir dönemde başlar.
Yunus, ailesini kaybeden, toprağı kurumuş bir köylüdür.
Hayatta kalan tek varlığı olan oğlunu ve köylülerini doyurabilmek için yollara düşer.
Bu yolculuk, aslında onun içsel yolculuğunun ilk adımıdır.
Yunus Emre, buğday istemek için gittiği Hacı Bektaş-ı Veli tarafından Tapduk Emre’ye yönlendirilir.
Dergaha girdiğinde ona verilen ilk görev odun taşımaktır.
Yunus, tam 40 yıl boyunca bu dergaha "eğri odun" sokmaz;
çünkü dergaha ancak doğru olanların girebileceğine inanır.
Bu süreç, onun nefis terbiyesiyle hamlıktan pişmeye doğru ilerlediği evredir...
Romanın en can alıcı noktalarından biri Yunus’un eşi Sitare (Elif) ile olan bağıdır.
Dünyevi bir aşkla başlayan bu bağ, zamanla Allah aşkına dönüşür.
Yunus, yaşadığı acılar, ayrılıklar ve hasretle yoğrularak "Ben"liğinden vazgeçer ve "Biz"e ulaşır.
Yunus Emre, dergahta yaşadığı bir iç çatışma ve yetersizlik hissiyle bir dönem oradan ayrılır.
Ancak yolda rastladığı olaylar ve insanlar, ona aslında aradığı her şeyin kendi içinde ve hocasının rahmetinde olduğunu gösterir.
Geri döndüğünde artık o eski Yunus değildir; şiirleriyle, ilahileriyle Anadolu’yu sevgiyle birleştiren "Bizim Yunus"tur.··
1 +1'leme
·775 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
