“ Bir hayatım daha olsa, korkmadan dokunmak için yaşardım. Bir keklik beslerdim ellerimle, varsın uçsun sonunda. Bir çiçek büyütürdüm, varsın solusun sonunda. Bir omuz ısıtırdım, varsın gitsin sonunda. Dokunurdum. Ben eriyene dek, o eriyene dek, biz hiçleşip karışınca dek bu derin boşluğa, dokunurdum. Ama yok bir hayatım daha. Bir hayatım daha yok. Yok..”