Refet 
Fatma Aliye Hanım
Fatma Aliye'nin Refet romanı, yazıldığı dönemi (1896) düşündüğünüzde gerçekten cesur bir eser.
Romanın başkarakteri Refet ve annesinin dondurucu soğukta, açlık ve hastalıkla verdiği yaşam mücadelesi insanı derinden etkiliyor. Ancak bu salt bir çaresizlik hikâyesi değil; tam tersine, bir kadının eğitimle, azimle ve onuruyla çalışarak nasıl kendi ayakları üzerinde durabileceğinin ilham verici bir kanıtı. Fatma Aliye fakirliğin , kadına yönelik şiddetin ve başkasına muhtaç olmanın temelinde "eğitimsizliğin" yattığını çok net bir şekilde yüzümüze vuruyor.Kitabı okurken Rus edebiyatının o soğuk ve çaresiz kış gecelerinde hissettim kendimi. Rus edebiyatındaki sayfalarca işlenmiş fakirlik ve dondurucu kış , Refet kitabında da sık sık karşılaştığım bir unsurdu.Bir ara romanın içine girip Refeti o hayattan kurtarmak istedim. Okuyan herkesin de bu hissiyatı yaşayacağından hiç şüphem yok.
Beni romanda en çok etkileyen kısımlardan biri, Refet’in kadının değerini sadece "dış güzellik" ile ölçen zihniyete başkaldırması oldu. Bir kadının fiziksel görünümden ziyade eksiklerini bilgiyle kapatarak, bir meslek sahibi olarak (özellikle öğretmen olma idealiyle) var olması gerektiği vurgusu günümüz için bile çok kıymetli.
Özetle Refet; kadının kimseye muhtaç olmadan, kendi emeğiyle hayatta kalma mücadelesini anlatan güçlü bir direniş hikâyesi. Sadece edebi bir eser okumak değil, kadının toplumdaki yerini ve eğitim hakkını savunan idealist bir "yeni kadın" profiliyle tanışmak isteyen herkesin mutlaka okuması gereken, gerçekçi ve sarsıcı bir klasik.
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.