Stefan Zweig'ın iki farklı öyküsünü içeren bir derlemedir:
1.Dadı
Bu öykü, bir ailenin yanında uzun yıllar çocuk bakıcılığı yapmış bir kadının (Dadi) trajik hikayesini anlatır.
Daı hayatını baktığı çocuklara ve hizmet ettiği aileye adamıştır.
Ancak y"işlevini yitirdiğinde" veya aile içi dengeler değiştiğinde, yıllarca süren bu emeğin karşılığında gördüğü muamele oldukça soğuk ve acımasızdır.
Zweig, bir insanın tüm hayatını başkalarına adamasının ardından gelen yalnızlığı ve terkedilmişliği ustalıkla işler...
Sadakat, nankörlük ve sınıf farkını dile getiriyor...
2.Leporella
bu öykü, Zweig'ın psikolojik tahlil gücünün zirvelerinden biridir.
Crescence adındaki, duygularını dışa vurmayan, adeta bir makine gibi çalışan kaba saba bir hizmetçi kadının hikayesidir.
Baron adında çapkın ve bencil bir adamın yanına işe girer.
aron ona ilk kez "insanca" bir ilgi gösterdiğinde (aslında onu sadece kendi çıkarları için kullandığında),
Crescence ona köpeksi ve marazi bir sadakatle bağlanır. Bu saplantılı sadakat, kadını Baron'un önündeki "engelleri" kaldırmak için korkunç kararlar almaya kadar sürükler.
Saplantılı bağlılık, duygusal uyanış ve trajedi işler...
Zweig, Olaylardan çok, o olayların insan ruhunda yarattığı kırılmaları anlatmayı seviyor. Bir nevi insanın iç dünyasıyla çatışması da diyebiliriz. Severek okudum birkaç kitabını.
Emeğinize sağlık 🌸🙂