Bir genç kız için ailesi , bir kadın için eşi önemlidir bu konuda .
Şu varki toplumumuzda özellikle kadınlar için evet ev işyeri gibi üzerine yapıştırılmış görevler…
Fakat bu sadece kadın için değil erkek için de aynıdır emeğinin , sevgisinin kıymeti bilinmezse o ev yuvadan başka hersey olur.
Kadın ya da erkek sevildiği , kıymeti bilindiği yer yuva olur, sevilen kalp çiçek açar ve insana severek yaptığı hiç bir şey yük ya da görev olarak gelmez .
Kitabın yazarına şerh düşmeye geldim: Evin tozunu değil, ruhunun yorgunluğunu kitaplarla silen kadınlar için ev ne bir hapishanedir ne de bir iş yeri, orda bir dur sayın yazar...!
Hapishane dediğin yerin her köşesi ayrı bir hikaye fısıldayan, çiçeklerle bezelenmiş bir sığınaktır. Biz kadınların evi, en özgür olduğu coğrafyadır. Çünkü biz o dört duvarı bir mesai alanı olarak değil içine dünyaları sığdırdığımız, kitaplarımızı baş ucumuzda ağırladığımız ve her sabah kendi masalımızı yeniden yazdığımız büyülü bir kale olarak görüyoruz....🙃🙃:d
(tersten gülme emojisi, iliştireyim de ciddiyetim belli olsun)
Olaya nasıl baktığın ve kendini nerede nasıl hissettiğinle alakalı birazda bu durum. Sonuçta kendini kraliçe de görebilirsin hizmetçi de . Kraliçe olarak görürsen herkes sana hizmet eder yok hizmetçi olarak bakarsan o zaman herkese hizmet etmekten kaçınamazsın olayı nasıl yönettiğinle alakalı bu durum.