Gel gelelim içimizde o nesne, yaşama tek başına anlamını kazandıran o gizli zemberek, yalnızca yaşayan haz ve elemi duyumsamaya, mutluluğu istemeye, mutluluğu yaşamaya tek yetenekli o nesne gizler içindeydi.
Oysa ben hep dışarıdaydım, hep kıyıda hep kenarda kalacaktım; tek başıma, güvensiz, içi sezgilerle dolu ve bir kesinlikten yoksun yaşayıp gidecektim hep.