Spoiler içerir
Kulüp olarak okuduğumuz Ocak ayı kitabımız ve dördüncü kitabımız: Masumiyet Müzesi – Orhan Pamuk
Masumiyet Müzesi, İstanbul’da geçen bir aşk hikâyesi üzerinden hafıza, takıntı ve geçmişe tutunma fikrini anlatıyor. Hikâye, zengin bir çevreden gelen Kemal ile Füsun arasındaki ilişki etrafında şekilleniyor; ancak bu ilişki zamanla karşılıklı bir bağdan çok Kemal’in tek taraflı takıntısına dönüşüyor.
Kitapta en çok öne çıkan şey, aşkın giderek bir “biriktirme” hâline gelmesi. Kemal’in Füsun’a ait olduğunu düşündüğü her küçük nesneyi saklaması, aslında duygudan çok geçmişe tutunma çabasını gösteriyor. Bu yönüyle roman, yer yer yorucu ve tekrar eden bir his de yaratabiliyor; bu da kulüp içinde farklı yorumlar doğurdu.
İstanbul’un 1970’ler atmosferi, sokaklar ve ev içi detaylar oldukça yoğun bir şekilde veriliyor. Ancak anlatımın uzunluğu ve bazı bölümlerin yavaş ilerlemesi, kitabı herkes için aynı derecede akıcı kılmadı; açık konuşmak gerekirse, bizde tamamen “çok beğendik” hissi oluşmadı.
Orhan Pamuk’un romanla birlikte gerçek bir müze kurma fikri ise kitabın en ilginç yanıydı. Kurgu ile gerçeğin iç içe geçmesi, esere farklı bir katman ekliyor.
Bizim için “Masumiyet Müzesi”, güçlü bir fikir üzerine kurulmuş ama herkesin aynı derecede bağ kuramadığı, daha çok üzerine konuşarak anlam kazanan bir kitap oldu. Kulüp içinde özellikle aşk, takıntı ve anlatım dili üzerine farklı fikirler ortaya çıktı.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.