Halit Ziya Uşaklıgil’in ilk romanı Sefile, İzmir’de Tevfik Nevzat’la çıkardıkları Hizmet gazetesinde tefrika edilmiş; ancak dönemin ahlaki gerekçeleriyle kitap olarak basılamamıştır. Recaizade Mahmut Ekrem’in girişimine rağmen eser “İslami prensiplere aykırı” bulunarak geri çevrilmiştir. Realizm anlayışıyla yazılan roman, erken bir örnek olarak dikkat çeker.
Ahmet Mithat Efendi’nin Henüz 17 Yaşında eserine antitez olarak yazılmış Sefile. İki eseri okumuş biri olarak Henüz 17 Yaşında romantik akım etkisinde ilerliyor daha duygusal ve idealize bir dünya kurarken, Sefile reailizm etkisinde yazıldığında hayatın sert gerçeklerini gösteriyor.. Özellikle fuhuşun, insanın hem bedeninde hem ruhunda açtığı yaraları çarpıcı bir şekilde gösteriyor.
Gelelim hikâyemize:
Ana karakterimiz Mazlume küçük yaşta hem annesini hem babasını kaybediyor. Bir süre komşuları Rahime ona sahip çıksa da 13 yaşında, kış ortasında sokakta kalıyor ve dilenmek zorunda kalıyor. Tamamen yalnız, tamamen savunmasız birşekilde. Annesinin hatırasına tutunarak “Ben ne yaptım da bu hale düştüm?” diye sorguladığı bir anda, omzuna dokunan bir el hayatını değiştiriyor. Bu kişi de Mihiriban.
Mazlume içten içe bir felaketin yaklaştığını hissetse de açlık korkusu ağır basıyor ve o eli tutuyor. Ama gittiği yer bir fuhuş yuvası… Burada İhsan Bey’le tanışıyor; uçurumun kenarında olan ve başkalarını da sürükleyen biri. Evde bir de Mihriban’ın kızı İkbal var, annesi olan ama yine de kurtulamayan bir başka kurban. Mazlume ve İkbal’in yolları farklı başlasa da sonları aynı karanlığa çıkıyor.
İlk romanı olmasına rağmen, Halit Ziya Uşaklıgil’in neler yapabileceğini açıkça gösteriyor. Özellikle finali gerçekten sarsıcı; okuduktan sonra etkisi kolay kolay geçmeyecek bir kitap.
Halid Ziya Uşaklıgil 
Sefile
Halid Ziya Uşaklıgil Sefile
·
70 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.