Her zaman şiir insanı olmadığımı söylemişimdir. Ancak bazı eserleri okudukça asıl meselenin şiir sevmemek değil, ruhuna dokunan o doğru dizeleri bulmak olduğunu anladım. Emrah Bektaş'ın Özne kitabı, beni gündelik hayatın gürültüsünden koparıp adeta kendi sessiz köşeme davet etti. Yazarın hayatına ufak da olsa konuk olduktan sonra okuduğum satırlar çok daha fazla anlam kazandı. Özellikle 'Bizler, kalbi kırılmadan hiçbir şey anlamayanlardanız' cümlesinin ağırlığı, kitabın kapağını kapattığımda bile o haklılık hissini yüzüme çarptı.
Elbette bana hitap etmeyen satırlar da oldu; ama zaten şiirin anlamı bu değil midir? Yazar bize ruhunu açarken, bizim de aynı yaradan o satırlara tutunmamız... İyi bir şiirin okuru 'şimdinin' içine hapsettiğini söylerler. Benim gibi şiire uzak birini bile birçok dizenin arasına hapsettiyse, bu kitabı size de gönül rahatlığıyla öneriyor ve keyifli günler diliyorum.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.