Kağnı ve Ses edebiyatımızda önemli kitaplardan birisidir. Ancak ben, Kağnı’da yer alan öyküleri daha çok önemsiyorum. Iskalanmış hayatlar gün yüzüne çıkartılıyor. Sabahattin Ali, yaşamış olduğu bölgelerin hem coğrafyasını hem de insanını çözebilmiş bir yazar. İnsanın içine, iyi ve temiz şeylere yükleniyor. Bunları süslemek, etiketlemek yerine, tıpkı yazdığı insanlar gibi net bir şekilde söylemeyi tercih ediyor. Öykülerinde kendi hayatından kesitlerde görebiliyorsunuz. Yer yer Çehov anlatımıyla, ironiyi tercih ediyor. Kimi zaman yoksul Sivas'lı bir sazcının yürek burkan anılarını görebiliyorsunuz.Düşman öyküsünde politik göndermelerini görüyoruz.
Ses kitabındaki öykülerin hepsi ezilmişliği temsil ediyor. Gözünü başkalarını için feda edenlerden... Temizlik duygusuna farklı semboller yüklüyor yazar. Bir umut ve sonuç vadetmiyor. Olanı gösteriyor. Duyguları hafiften kıpırdasa onlara susturuyor. Biliyoruz ki, değiştirilmesi gerekilen şeyler var ve yazarın isteği bu yönde.
Sabahattin Ali