Önce Ekmek, Orhan Kemal’in toplumcu-gerçekçi üslubuyla kaleme aldığı, 17 kısa öyküden oluşan güçlü bir hikâye kitabıdır. 1969’da Sait Faik Hikâye Armağanı ve Türk Dil Kurumu Hikâye Ödülü’nü kazanan eser, 1960’lar İstanbul’unda küçük insanların ekmek kavgasını, yoksulluğunu, çocuk işçiliğini ve hayallerinin yarım kalışını yalın, samimi bir dille anlatır. Başlık öyküsü başta olmak üzere birçok hikâyede önce ekmek gerçeği ağır basar; okumak, mutlu olmak gibi insani arzular bile geçim derdinin gölgesinde kalır. Orhan Kemal, acımasız bir karamsarlığa kapılmadan, büyük bir insan sevgisiyle karakterlerini resmeder.
Kitap, konuşma diline yakın akıcı üslubu, etten kemikten karakterleri ve hâlâ güncelliğini koruyan temalarıyla dikkat çeker. Kısa öykülerden oluşması sayesinde hızlı okunurken, her bir kesit okuyucuyu hem gülümsetir hem de içini burkar. Özellikle çocuk kahramanların yer aldığı hikâyeler Önce Ekmek, Elli Kuruş gibi en çarpıcı olanlardır. Orhan Kemal’in kendi yaşamından süzülen samimiyet, kitabı zamana meydan okuyan klasikler arasına yerleştirir.
Önce EkmekOrhan Kemal