Şermin Yaşar ın okuduğum 2. kitabı.
Dili her zamanki gibi sade, samimi ve
yer yer tebessüm ettiren bir akıcılığa sahip.
Hikâye ilerledikçe insanın içini hafifçe sızlatan,
ama bunu abartmadan yapan bir duygusallık var.
Günlük hayatın içinden, hepimizin bir yerinden yakalayabilecek detaylar içeren ve karakterlerin çok “tanıdık” hissi vermesi kitaba bağlanmayı kolaylaştırıyor.
Kısa sürede okunabilecek, ara ara hüzünlendiren ya da gülümseten bir kitap.
Özellikle ağır kitaplar arasında nefes almak için “
çerez” görevinde bir kitap. Altı Harfli Bir Tatlı