Çırak, benim için yalnızca sürükleyici bir polisiye değil, aynı zamanda gerilimin insan psikolojisiyle nasıl ustaca birleşebileceğini gösteren güçlü bir devam kitabı oldu. Serinin ilk kitabı olan Cerrah’ı okurken hissettiğim o karanlık atmosfer ve diken üstünde bırakılan duygu, Çırak’ta daha da derinleşmişti. Tess Gerritsen yine okuru rahat bırakmayan bir dünya kuruyor; her bölümde huzursuzluk biraz daha büyüyor, her ipucu insanı hikâyenin içine biraz daha çekiyor. Kitabın en etkileyici yanı ise yalnızca cinayetlerin gizemi değil, kötülüğün insan zihninde nasıl şekillendiğini hissettirebilmesi.
Roman boyunca gerilim hiç düşmüyor. Olayların ilerleyişi o kadar akıcı ki insan bir bölüm daha okumadan kitabı elinden bırakamıyor. Özellikle karakterlerin psikolojik yönleri çok başarılı işlenmiş. Herkesin içinde bastırılmış korkular, kırılmış taraflar ve karanlık noktalar olduğunu görmek kitabı sıradan bir polisiye olmaktan çıkarıyor. Tess Gerritsen’in karakter yaratma konusunda gerçekten güçlü olduğunu düşünüyorum; çünkü okurken karakterler yalnızca bir hikâyenin parçası gibi değil, gerçek insanlar gibi hissettiriyor.
Ama kitapla ilgili beni zorlayan tek nokta, yer yer fazlasıyla yoğun kullanılan bilimsel ve tıbbi terimlerdi. Yazarın bu konudaki bilgisi hikâyeyi gerçekçi kılıyor, evet; fakat bazı bölümlerde teknik detayların fazlalığı gerilimin akışını kısa süreliğine yavaşlatıyormuş gibi hissettirdi. Özellikle olayın heyecanına kapılmışken uzun bilimsel açıklamalar okumak beni hikâyeden biraz uzaklaştırdı. Buna rağmen bu detaylar kitabın etkisini tamamen azaltmıyor; çünkü Gerritsen atmosfer kurmayı o kadar iyi biliyor ki okur yeniden hikâyenin içine çekiliyor.
Çırak’ı bitirdiğimde aklımda kalan şey yalnızca çözülen bir cinayet olmadı. Daha çok insanın içindeki karanlığın ne kadar ürkütücü olabileceği hissi kaldı. Kitap, kötülüğü sadece “katilin yaptığı şeyler” üzerinden anlatmıyor; korkunun, travmanın ve takıntının insanı nasıl dönüştürebileceğini de gösteriyor. Bence bu yüzden Çırak, yalnızca heyecan veren bir polisiye değil, aynı zamanda insan ruhunun karanlık tarafına tutulmuş soğuk bir ışık gibi.
Benim için Cerrah nasıl seriye güçlü bir giriş yaptıysa, Çırak da o gerilimi başarıyla devam ettiren, temposu yüksek ve etkisi uzun süren bir kitaptı. Bilimsel detayların yoğunluğu zaman zaman beni yorsa da, kitabın atmosferi ve psikolojik derinliği bunu fazlasıyla unutturdu. Finali bitirdiğimde içimde kalan o sessiz tedirginlik ise iyi bir gerilim romanının bıraktığı en güçlü izlerden biriydi.
·
395 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bende kitabı ilk okuduğum da kendimi yarı doktor gibi hissetmiştim. Günahkar daha da sürükleyici olacak, okumaya devam ederseniz Tess sizi kitaplarıyla muhteşem bir yolculuğa çıkaracak. Yüreğinize sağlık. Rizoli - izles dizisinin ilk bölümlerinde Çıraktan sahneler vardır, izlemek isterseniz bu arada ben severek izlemiştim.
Adlerin talebesi teşekkür ederim. Normalde bende pek bu tarz okumam öneriyle okudum. Tavsiye ederim. İyi okurmalarr