İnsanlığımı Yitirirken benim için yalnızca bir roman değil, insan ruhunun en karanlık ve en kırılgan yanlarını gösteren derin bir yolculuktu. Kitabı okurken Yozo’nun hissettiği yalnızlıkta, anlaşılmama korkusunda ve insanlara karşı duyduğu yabancılıkta kendimden parçalar buldum. Bence herkes hayatının belli dönemlerinde kendini yalnız, yorgun ya da anlaşılmamış hisseder ve bu kitap tam da o duygulara dokunuyor. Eser melankoli, dram ve karanlık psikoloji üzerine kurulmuş olsa da asıl ağır gelen şey anlatım tarzından çok Yozo’nun hayatının kendisiydi. Ben kitabı dört günde, ara ara bırakıp dinlenerek okumama rağmen duygusal olarak oldukça ağır hissettim. Çünkü okur yalnızca bir karakterin hikâyesini değil, yavaş yavaş insanlardan ve kendinden uzaklaşan bir ruhun çöküşünü okuyor. Buna rağmen kitabı kesinlikle tavsiye ederim; çünkü insanın iç dünyasını ve yalnızlığını bu kadar derin hissettiren bir eser okumak gerçekten farklı bir deneyim.
Vaktinizi ayırıp okuduğunuz için teşekkür ederim .
·
80 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.