Yaşamak..
Fugui, başlangıçta atalarının mirasını harcayan, hovarda ve sorumluluktan uzak bir karakterdir. Ancak atalarından kalan 65 dönümlük toprağı kumarda kaybetmesi, onun için sadece maddi bir yıkım değil, hayatın çıplak gerçeğiyle tanıştığı bir eşiktir. Görkemli bir konaktan, tarlanın kıyısındaki derme çatma bir kulübeye taşınmak; Fugui’nin trajedilerle dolu uzun yolculuğunun başlangıcıdır. Bu noktadan sonra da hayat, Fugui ve ailesi için acı bir hayatta kalma mücadelesine dönüşür.
Babasının kahrından ölümüyle başlayan bu süreç, annesinin hastalığına derman ararken askere alınmasıyla devam eder. Savaşın ortasında geçen iki yılın ardından eve döndüğünde, hiçbir şey bıraktığı gibi değildir. Karısı, kızı ve oğluyla kurmaya çalıştığı o çekirdek aile huzuru, toplumsal çalkantılar ve bitmek bilmeyen kişisel kayıplarla sürekli sarsılır.
Yazar 
Yu Hua okuyucuyu öyle sarsıcı bir döngünün içine sokuyor ki, bir noktadan sonra:
"Yeter artık, ben bile dayanamıyorum; bu adam nasıl dayanmaya devam ediyor?" diyerek gözyaşlarımı tutamadım. Kitap, olayların nereye varacağını hissettirse bile, yazarın anlatımı sayesinde okuma isteğinden hiçbir şey kaybettirmiyor. Aksine daha büyük bir heyecan ve merakla sayfaları çevirmeye devam ediyorsunuz.Kitabın sonuna geldiğinizde ise başlangıçtaki o mirasyedi Fugui ile elinde sadece bir öküz kalmış Fugui’nin aynı kişi olduğuna inanmak güçleşiyor. Hayat, Fugui’yi yontmuş, onu tüm fazlalıklarından arındırıp bambaşka bir ruha dönüştürmüştür.
Okdukça hüzünlenmiş olsam da okurken keyif aldığım bir eserdi. Anlamak isteyene bir sürü mesaj veriyor. Kitabın bitiminde Fugui'nin öküzünü alıp gitmesi bile aslında bir anlam barındırıyor içinde. Yazarın anlatımı da fazlasıyla akıcı ve okurken hiç sıkmadı. Kitap bitip üzerine düşününce kitabın isminin hakkını verdiğini anlayabiliyorsunuz. Bu kitabın adı olsa olsa Yaşamak olurmuş.
Kitabın kapak tasarımı yapılırken de kitabın içeriğinden uzaklaşmamış ama içeriği apaçıkta ortaya koymamış kapağı tasarlayanlar. Kapaktaki detayı bilip okumakta ayrı bir derinlik katıyor bence. Okumak isteyenlere tavsiye ederim.
Keyifli okumalar dilerim:))
Yaşamak
Yu Hua okuyucuyu öyle sarsıcı bir döngünün içine sokuyor ki, bir noktadan sonra:
"Yeter artık, ben bile dayanamıyorum; bu adam nasıl dayanmaya devam ediyor?" diyerek gözyaşlarımı tutamadım. Kitap, olayların nereye varacağını hissettirse bile, yazarın anlatımı sayesinde okuma isteğinden hiçbir şey kaybettirmiyor. Aksine daha büyük bir heyecan ve merakla sayfaları çevirmeye devam ediyorsunuz.Kitabın sonuna geldiğinizde ise başlangıçtaki o mirasyedi Fugui ile elinde sadece bir öküz kalmış Fugui’nin aynı kişi olduğuna inanmak güçleşiyor. Hayat, Fugui’yi yontmuş, onu tüm fazlalıklarından arındırıp bambaşka bir ruha dönüştürmüştür.
Okdukça hüzünlenmiş olsam da okurken keyif aldığım bir eserdi. Anlamak isteyene bir sürü mesaj veriyor. Kitabın bitiminde Fugui'nin öküzünü alıp gitmesi bile aslında bir anlam barındırıyor içinde. Yazarın anlatımı da fazlasıyla akıcı ve okurken hiç sıkmadı. Kitap bitip üzerine düşününce kitabın isminin hakkını verdiğini anlayabiliyorsunuz. Bu kitabın adı olsa olsa Yaşamak olurmuş.
Kitabın kapak tasarımı yapılırken de kitabın içeriğinden uzaklaşmamış ama içeriği apaçıkta ortaya koymamış kapağı tasarlayanlar. Kapaktaki detayı bilip okumakta ayrı bir derinlik katıyor bence. Okumak isteyenlere tavsiye ederim.
Keyifli okumalar dilerim:))
Yaşamak·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.