Bir yerde durdurdum onu, "Kübra evladım sen de git hadi Geç oldu. Bak hemşireler var, doktorlar var. Bugün sana çok eziyet verdim, hakkını helal et. Allah da senin yardımcın olsun" dedim. Zorla gönderdim. Bir şey olursa arayacağıma söz verdim. Gitsin. Dinleyemem şimdi babaannesini, annesini, yengesini, nenesini... Ben diyorum ‘yalnızım’; bu diyor ‘biz yaşlılarımızı hiç yalnız bırakmayız’. İyi, bırakmayın.
Ne yapalım şimdi canım; Antep'e gelin mi gidelim bu yaştan sonra! Allah Allah!
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kitabı okumamıs olsaydım gülerdim ama okudum..
Selime teyzeden sonra otobüse binen yaşlıları sever oldum
Selime teyzemin, okuyan herkesin hayatına öyle ya da böyle; ucundan ya da kulağından da olsa girdiğini, temas ettiğini düşünüyorum😀