Ruth Sana Daha Nasıl Yaransın?
Okul arkadaşının ona ailesini açıp kız kardeşi Mabel(Romandaki Ruth) ile tanıştırması ve kız kardeşinin London’a ingilizce çalıştırması üzerine 
Jack London ın 600 sayfa boyunca kendisiyle evlenmediği için kızın ne kadar ikiyüzlü biri olduğundan bahsettiği teşekkür romanı. Kurgu özelinde, Ruth’un talebi gayet net, hiçbir yerde bu konuda yalan söylemiyor. Kitabın başından sonuna kadar “ Taş yemeyeceğimiz bir iş bul, evlenelim.” diyor. Hem bu nerenin burjuvası? Kaç zengin aile bugün evini çamaşırhanede çalışan genç bir adama sürekli olarak açıp sofrasında ağırlar? Kaç zenginin kızı sırf “sağlıklı” diye (kibirle de olsa) sıradan bir adama oturup dilbilgisi ve ingilizce çalıştırır ve şiirlerini dinler? Ruth daha ne yapsın? (Ayrıyetten gerçek Ruth yalvarmak için Jack London’ın evine gelmemiş hiçbir zaman) Sınıfını savunmuyorum tabii ama Martin özelinde gereğinden fazla dramatiklik var. Çünkü insanın aklında hep şu soru kalıyor: Ya Martin Eden Martin Eden olamasaydı gene de onu çocuklarına yemek yerine şiir verirken haklı bulur muyduk? Ya başarısız olsaydı? Ya başarısız olan Martin Edenlar? Kaldı ki Martin parasızlığının haricinde neredeyse süper insan, çok sağlıklı çok zeki çok dayanıklı,çok yetenekli ,ya olmasaydı? Neyse ki bu kısım kitabın sonunda bir çözüme kavuşuyor ve bireyselliğin savunucusu süperinsan güçten düşüyor. (Ama güçsüz olduğu için değil tamamen o üstün aklıyla ‘uyandığı’ için) Kitap en son Sosyalizme gelse de son dakikaya kadar onu yeriyor gibi duruyor ve finalde biraz uyumsuz yazılmış olsa da bireysellik ölüyor. Ama bence dipnotları çok güzel olan çevirmen Levent Cinemre’nin notunu okuyana kadar bunu anlamıyoruz aksine durup dururken Martin’in “SAĞLIĞINA” ve “üstün gücüne” hayran oluyoruz. Bu kısım haricinde aynı mesajı bana veren tek yer çamaşırcıda çalıştığı sayfalar. Bizim aşırı sağlıklı adam bile normal görülen çalışma şartları altında ruhunu kaybediyor. Düşünmenin de bir lüks olduğunu çok net anlatıyor. Özellikle çamaşırcıdaki John(sanırım ‘john’ Jack’in eski adı(?)) karakteri bence inanılmaz gerçekçi . Bunların hatrına bence okunur. Genel olarak : Kurgu itibariyle bir intikam romanı. Alt metin itibariyle biraz belirsiz yazılmış gayet dürüst bir roman. Ayrıca dili de güzel bence, güzel kullanmış London, Ruth da güzel öğretmiş.
Jack London ın 600 sayfa boyunca kendisiyle evlenmediği için kızın ne kadar ikiyüzlü biri olduğundan bahsettiği teşekkür romanı. Kurgu özelinde, Ruth’un talebi gayet net, hiçbir yerde bu konuda yalan söylemiyor. Kitabın başından sonuna kadar “ Taş yemeyeceğimiz bir iş bul, evlenelim.” diyor. Hem bu nerenin burjuvası? Kaç zengin aile bugün evini çamaşırhanede çalışan genç bir adama sürekli olarak açıp sofrasında ağırlar? Kaç zenginin kızı sırf “sağlıklı” diye (kibirle de olsa) sıradan bir adama oturup dilbilgisi ve ingilizce çalıştırır ve şiirlerini dinler? Ruth daha ne yapsın? (Ayrıyetten gerçek Ruth yalvarmak için Jack London’ın evine gelmemiş hiçbir zaman) Sınıfını savunmuyorum tabii ama Martin özelinde gereğinden fazla dramatiklik var. Çünkü insanın aklında hep şu soru kalıyor: Ya Martin Eden Martin Eden olamasaydı gene de onu çocuklarına yemek yerine şiir verirken haklı bulur muyduk? Ya başarısız olsaydı? Ya başarısız olan Martin Edenlar? Kaldı ki Martin parasızlığının haricinde neredeyse süper insan, çok sağlıklı çok zeki çok dayanıklı,çok yetenekli ,ya olmasaydı? Neyse ki bu kısım kitabın sonunda bir çözüme kavuşuyor ve bireyselliğin savunucusu süperinsan güçten düşüyor. (Ama güçsüz olduğu için değil tamamen o üstün aklıyla ‘uyandığı’ için) Kitap en son Sosyalizme gelse de son dakikaya kadar onu yeriyor gibi duruyor ve finalde biraz uyumsuz yazılmış olsa da bireysellik ölüyor. Ama bence dipnotları çok güzel olan çevirmen Levent Cinemre’nin notunu okuyana kadar bunu anlamıyoruz aksine durup dururken Martin’in “SAĞLIĞINA” ve “üstün gücüne” hayran oluyoruz. Bu kısım haricinde aynı mesajı bana veren tek yer çamaşırcıda çalıştığı sayfalar. Bizim aşırı sağlıklı adam bile normal görülen çalışma şartları altında ruhunu kaybediyor. Düşünmenin de bir lüks olduğunu çok net anlatıyor. Özellikle çamaşırcıdaki John(sanırım ‘john’ Jack’in eski adı(?)) karakteri bence inanılmaz gerçekçi . Bunların hatrına bence okunur. Genel olarak : Kurgu itibariyle bir intikam romanı. Alt metin itibariyle biraz belirsiz yazılmış gayet dürüst bir roman. Ayrıca dili de güzel bence, güzel kullanmış London, Ruth da güzel öğretmiş.·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.