Giderek artan toplumcu gerçekliğinin belirginleşmesi üzerine oturtulmuş bir zeminde seyrediyor. 18. YY. Çarlık Rusya'sının ideal bir portresi ustaca tasvirler ve ayrıntılarla aktarılmış. Puşkin, romandaki karakterleri mutlak iyi veya kötü bir doğayla oluşturmamış, tam tersine onları tıpkı doğa gibi sürekli devinimsel bir süreçte ilerleyen, kesinlik mefhumunun olmadığı, değişim içinde birer 'parça' olarak aktarmıştır.
Her insan kendi benliğiyle algılar yaşamı, kendi görüşleri ve kuralları doğrultusunda bir gelecek çizer kendine. Yaşama arzusunu körüklüyen şey ideolojiler değil, onun ardındaki inançtır. İşte bu sebeple, hiçbir tarihsel dönem tek bir mutlakiyet, değişmez bir olgu çerçevesinde var olmamıştır, olmayacaktır da. Çünkü, kainat bir şarapnel parçasıdır.
Aleksandr Puşkin