Gönderi

Yavuz Bülent Bâkiler - Şaşırdım Kaldım İşte
Sözde, senden kaçıyorum doludizgin atlarla Bâzan sessiz sedasız ipekten kanatlarla Ama sen hep bin yıllık bilenmiş inatlarla Karşıma çıkıyorsun en serin imbatlarla Adını yazıyorum bulduğum fırsatlarda Yüreğimin başına noktalarla, hatlarla Başbaşa kalıyorum sonunda heyhatlarla Sözde, sana koşuyorum doludizgin atlarla, Ne olur bir gün beni kapında olsun dinle Öldür bendeki beni sonra dirilt kendinle Çarpsan karasevdayı en azından yüzbinle Nasıl bağlandığımı anlarsın kemendinle Kaç defa çıkıp gittim buralardan yeminle Ama her defasında geri döndüm seninle Hangi düğüm çözülür, nazla, sitemle, kinle? Ne olur bir gün beni, kapında olsun dinle. Şaşırdım kaldım işte, bilmem ki n'emsin? Bâzan kız kardeşimsin, bâzan öpöz annemsin Sultanımsın susunca, konuşunca kölemsin Orada ufuk çizgim, burada yanım kölemsin Eksilmeyen çilemsin Orda ufuk çizgim, burada yanım, yöremsin Beni ruh gibi saran sonsuzluk dairemsin Çaresizim çaremsin. Şaşırdım kaldım işte bilmem ki n'emsin? Yavuz Bülent Bâkiler
Şiir
··
1 +1'leme
·
173 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.