Kitabın arka kapak yazısını okuduğumda, gerçekten de çok etkileyici bir eserle karşılaşacağımı düşünmüştüm. Konunun Çanakkale Savaşı olması ise heyecanımı ve beklentimi katbekat artırmıştı. Nitekim, hikaye belli bir sayfaya kadar bu beklentiyi karşılıyordu, ancak sonrasında gelişen olaylar büyük bir hayal kırıklığı yarattı.
Canım 
Derya Kurt Güllük ile beraber okuduk. Hatta yarıda bırakmayı düşünmemize rağmen, olayı tam anlamıyla kavramak ve sağlıklı bir değerlendirme yapabilmek adına kitabı sonuna kadar okumaya karar verdik.
Gelgelelim, eserin ilerleyen sayfalarında, ne yazık ki milletimizi yerden yere vurmayı seven ve konuları tek taraflı bir bakış açısıyla saptırarak anlatmaya bayılan bir zihniyetle karşılaştım.
Kitabın merkezine aldığı konu, bildiğimiz gibi, Ermeni Soykırımı iddialarıydı. Elbette, o döneme ait acı ve zorlukları inkâr etmek mümkün değil. Fakat asıl canımı sıkan, o dönemde en derin acıları ve zorlukları yaşayan kendi milletimizin, Türk ve Müslüman halkının yaşadıklarının neden hiç anlatılmadığı, yok sayıldığı oldu. Bizim çocuklarımız, kadınlarımız hiç mi işkence görmedi, zorluklar yaşamadı? Tarihin bu kadar tek yönlü aktarılması kabul edilemez.
Bu eserin, ne yazık ki tek taraflı bir bakış açısıyla kaleme alındığını düşünüyorum. Keşke başladığı o umut dolu ve objektif çizgide devam edebilseydi. Maalesef öneri listemde değildir.
·
442 Gösterim
2 Yorum
Öne Çıkan Yorum
Ne kadar haklı bir yorum size anlatamam benim yarım bırakma gibi bir huyum asla olmadığı için bırakmadım ama asla bana bir şey katmadı ve tek taraflı bir yorumla sözde ermeni soykırımının sözde olmadığını iddia etmiş adeta müslümanların çektiği acılar asla yok mustafa kemalden alelade bir komutan gibi bahsetmesi ve aşk romanı süsü verilmiş kalbe dokunmayan zaman israfı bir roman gerçekten yani asla ahmet altan okumam
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.