9 yaşında bir çocuk… Hayalleri olan, temizden de DAHA temiz bir çocuk.
Babası Ahad; alkolik, şiddete bağımlı, insan kaçakçısı ve bunlardan da fazlası. Gaza’nın annesi yok. Babasıyla yaşıyor ve babasının yaptığı kirli işlerin istemeden de olsa çırağı oluyor.
Bir gün trafik kazası oluyor. İnsanlar ölüyor. Gaza yaşıyor. Günlerce cesetlerin arasında…
Sonra devlet koruması, okul, başarı, doktor olma hayali, yurt dışında iyi bir üniversite… Ama hayat bazen insanı hayallerinin peşinden değil, geçmişinin gölgesinden sürüklüyor. Gaza da kendi yolunu değil; babasının bıraktığı izleri takip ederek, her adımda daha karanlık olayların içine giriyor. Akıl hastanesine kadar uzanan bir kırılma…
Babasından kalan parayla insanlardan uzak ama kendi içinde kalabalık bir yaşam kuruyor.
Gaza’nın hayatı aslında cesetlerin arasında yeniden başlamadı; orada yavaş yavaş sona erdi. Yeraltının kirli ve bulanık sularında var olmaya çalışan bir çocuğun, büyüdükçe kendi seçimleriyle de kendini kaybedişinin hikâyesi…
*İnsan ne zamana kadar kurban, ne zamandan sonra kendi hayatının faili oluyor?
*Hayat kadar uzun, nefes kadar kısa. Görmek kadar güzel, bakıp görememek kadar kör.
·
355 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Hakan Günday tanışma kitabım..
Kalemine hayran kalmamak mümkün değil. Her ne kadar konuları sokak ağzıyla işlemiş olsa da bu kitabın bana çok şey kattığını düşünüyorum. İncelemenizde soylediginiz gibi hayat kadar uzun nefes kadar kısa görmek kadar güzel bakıp görmemek kadar kör.
Bazı şeylere nasıl baktığımız çok önemli🤞 kaleminize sağlık.
#300366120
Söylediğiniz gibi kalemine hayran kalmamak mümkün değil. Thomas Bernhard'ın kalemi gibi Hakan Günday'ın kalemi sert. Gerçekler serttir. Konuları sokak ağzıyla işlemesi içten samimi geliyor bana. Ve bazı şeylere nasıl baktığımız çok önemli.
Sizin incelemenizi önceden okumuştum, tekrar okudum ve kaleminize sağlık... 🌿☕️