"Sanırım ardına düştüğüm şey yanılsama. "
Irvin D. Yalom'dan ilk olarak 
Nietzsche Ağladığında kitabını okumuştum ve hayran kalmıştım, satırlar su gibi akıp gitmiş, Yalom okuruyla birlikte Nietzsche'nin ruhunun derinliklerine inmişti. Ve kitap benim için en'ler arasındaki yerini almıştı. Hala tavsiye istendiğinde aklıma gelen ilk kitaplar arasındadır. Bu kadar beğendiğim bir kitaba inceleme yazamayışımın eksikliğini hâlâ hissediyorum. Kitabı 5 Şubat 2023'te bitirmiştim. Sonrası zaten biliyorsunuz 6 Şubat, o malum gece... Depremin etkisiyle bir süre kitaplardan uzaklaştım. Değil inceleme yazmak, okuyamıyordum bile...
Yıllar sonra Yalom'a yaptığım haksızlığı başka bir kitabıyla telafi edeyim diye düşünerek bu kitabını okumak istedim. Ancak kitabı okudukça fark ettim ki benim sevdiğim doktor değil hastaymış... Nietzsche Ağladığında kitabını sevmemdeki etken Yalom'dan ziyade Nietzsche'ymiş.
Nietzsche Ağladığında kitabını ne kadar sevdiysem bunu da o kadar sevmedim. Nietzsche Ağladığında kitabı ne kadar aktıysa, 
Aşkın Celladı ve Diğer Psikoterapi Öyküleri bir o kadar durağandı. Bu durumda belki de bir kitabın roman, diğer kitabın öykü oluşunun etkisi vardır. Öykü sevdiğim ve kolay okuyabildiğim bir tür değil. Bu kitap psikiyatriye başvuran on hastanın öyküsünden oluşuyor. Hikayeler ve karakterler değişince kitaba bağlanmak da zorlaşıyor.
Bazı hikayeler konusu bakımından ağır geldi, bazı hastalara karşı Yalom'un tavrını sevmedim. Örnek olarak Betty adında bir hastası geliyor, Betty kilolu bir kadın ama Yalom şişman kadınlardan nefret ediyor tiksiniyor, öyle ki Betty ile göz teması bile kurmaktan kaçınıyor. Bir psikologun insanları, özellikle de hastalarını dış görünüşüne göre yargılıyor olması bana itici geldi.
Bunun yanında çekici ve güzel olan hastalarıyla ilgili de içsesleri bir miktar düşündürücü ve rahatsız ediciydi. Yalom psikolog muydu yoksa güzellik yarışması jüri üyesi miydi ?
"Marie'nin ürkütücü bir havası vardı; güzelliği ve azameti çoğu insanın cesaretini kırıyordu. Bense ona doğru şiddetle çekildiğimi hissediyordum. Beni duygulandırıyordu, onu rahatlatmak istiyordum, ona sarılmayı ve bedeninin kollarımın arasında çözülmesini hissetmeyi hayal ediyordum. Duyduğum çekimin gücü hakkında sık sık düşünüyordum. Marie, bana saçlarını onun gibi yapan ve ilk gençliğimin cinsel fantezilerinde önemli bir rol oynayan güzel bir teyzeyi anımsatıyordu. Belki mesele buydu. Belki de yalnızca bu görkemli kadının tek sırdaşı ve koruyucusu olmamın gururumu okşamasıydı." s:198
Okurken sorun bende mi diye düşünürken, okuma arkadaşlarıma fikirlerini sordum ama onlar da kitabı okurken çok zorlandıklarını ve okuyamadıklarını söylediler; demek ki sorun bende değilmiş rahatlamasıyla kendime yüklenmekten vazgeçtim :) Kitabı o yüzden tavsiye edemiyorum çünkü beraber okuyalım diyerek yeterince insana acı çektirmiş olabilirim, affola kitap dostlarım :)
Yine de kötü bir kitap demiyorum ama bana göre değildi ve sevmedim o kesin... Bu kitabı değil ama okumamış olanlara Nietzsche Ağladığında'yı şiddetle öneririm. Keyifli okumalar...
Bu kitabı okurken beni yalnız bırakmadığınız için teşekkür ederim, beraber battık gibi:)
✰ Yıldız ✰ 
Rahşan Çakar 
Şeref Can Balek 
Garib Bir teşekkür de kitapla ilgili o kadar olumsuz yorumumuza rağmen yılmayan ve beraber eziyet çekmeyelim mi diyerek kitabı okumaya kararlı olan 
Kübra'ya :)
Son olarak kitapla ilgili şunu sormak istiyorum:
"Bizi tüm kitapların ötesine taşımayan bir kitap ne işe yarar ki?"
#194642241
Irvin D. Yalom'dan ilk olarak Nietzsche Ağladığında kitabını okumuştum ve hayran kalmıştım, satırlar su gibi akıp gitmiş, Yalom okuruyla birlikte Nietzsche'nin ruhunun derinliklerine inmişti. Ve kitap benim için en'ler arasındaki yerini almıştı. Hala tavsiye istendiğinde aklıma gelen ilk kitaplar arasındadır. Bu kadar beğendiğim bir kitaba inceleme yazamayışımın eksikliğini hâlâ hissediyorum. Kitabı 5 Şubat 2023'te bitirmiştim. Sonrası zaten biliyorsunuz 6 Şubat, o malum gece... Depremin etkisiyle bir süre kitaplardan uzaklaştım. Değil inceleme yazmak, okuyamıyordum bile...
Yıllar sonra Yalom'a yaptığım haksızlığı başka bir kitabıyla telafi edeyim diye düşünerek bu kitabını okumak istedim. Ancak kitabı okudukça fark ettim ki benim sevdiğim doktor değil hastaymış... Nietzsche Ağladığında kitabını sevmemdeki etken Yalom'dan ziyade Nietzsche'ymiş.
Nietzsche Ağladığında kitabını ne kadar sevdiysem bunu da o kadar sevmedim. Nietzsche Ağladığında kitabı ne kadar aktıysa, Aşkın Celladı ve Diğer Psikoterapi Öyküleri bir o kadar durağandı. Bu durumda belki de bir kitabın roman, diğer kitabın öykü oluşunun etkisi vardır. Öykü sevdiğim ve kolay okuyabildiğim bir tür değil. Bu kitap psikiyatriye başvuran on hastanın öyküsünden oluşuyor. Hikayeler ve karakterler değişince kitaba bağlanmak da zorlaşıyor.
Bazı hikayeler konusu bakımından ağır geldi, bazı hastalara karşı Yalom'un tavrını sevmedim. Örnek olarak Betty adında bir hastası geliyor, Betty kilolu bir kadın ama Yalom şişman kadınlardan nefret ediyor tiksiniyor, öyle ki Betty ile göz teması bile kurmaktan kaçınıyor. Bir psikologun insanları, özellikle de hastalarını dış görünüşüne göre yargılıyor olması bana itici geldi.
Bunun yanında çekici ve güzel olan hastalarıyla ilgili de içsesleri bir miktar düşündürücü ve rahatsız ediciydi. Yalom psikolog muydu yoksa güzellik yarışması jüri üyesi miydi ?
"Marie'nin ürkütücü bir havası vardı; güzelliği ve azameti çoğu insanın cesaretini kırıyordu. Bense ona doğru şiddetle çekildiğimi hissediyordum. Beni duygulandırıyordu, onu rahatlatmak istiyordum, ona sarılmayı ve bedeninin kollarımın arasında çözülmesini hissetmeyi hayal ediyordum. Duyduğum çekimin gücü hakkında sık sık düşünüyordum. Marie, bana saçlarını onun gibi yapan ve ilk gençliğimin cinsel fantezilerinde önemli bir rol oynayan güzel bir teyzeyi anımsatıyordu. Belki mesele buydu. Belki de yalnızca bu görkemli kadının tek sırdaşı ve koruyucusu olmamın gururumu okşamasıydı." s:198
Okurken sorun bende mi diye düşünürken, okuma arkadaşlarıma fikirlerini sordum ama onlar da kitabı okurken çok zorlandıklarını ve okuyamadıklarını söylediler; demek ki sorun bende değilmiş rahatlamasıyla kendime yüklenmekten vazgeçtim :) Kitabı o yüzden tavsiye edemiyorum çünkü beraber okuyalım diyerek yeterince insana acı çektirmiş olabilirim, affola kitap dostlarım :)
Yine de kötü bir kitap demiyorum ama bana göre değildi ve sevmedim o kesin... Bu kitabı değil ama okumamış olanlara Nietzsche Ağladığında'yı şiddetle öneririm. Keyifli okumalar...
Bu kitabı okurken beni yalnız bırakmadığınız için teşekkür ederim, beraber battık gibi:)
✰ Yıldız ✰ Rahşan Çakar Şeref Can Balek Garib Bir teşekkür de kitapla ilgili o kadar olumsuz yorumumuza rağmen yılmayan ve beraber eziyet çekmeyelim mi diyerek kitabı okumaya kararlı olan Kübra'ya :)
Son olarak kitapla ilgili şunu sormak istiyorum:
"Bizi tüm kitapların ötesine taşımayan bir kitap ne işe yarar ki?"
#194642241··
1.298 Gösterim
8 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Öncelikle bu kitaba inceleme yazabilmen bile büyük bir takdiri hak ediyorsun demektir arkadaşım. Ve seninle kesinlikle aynı fikirdeyim, daha önce de psikoloji kitapları okudum ama bu beni aşırı derecede yordu ve işin gerçeği sevmedim kitabı🤷♀️
Teşekkür ederim canım 🥰 Çok zor bir kitaptı bizi kitaplardan uzaklaştırdı, beraber okumanın şöyle bir artısı oldu kendimizi suçlamadık tek okusak sorunu kendimizde arayabilirdik 🤭Yine de okunmasa da olurmuş☺️
Kuzum iç sesim olmuşsun :)) psikoterapi okuyacağım diye kitabı bir türlü okuyamamaktan kaynaklı psikolojimin bozulmasına ramak kalan bir kitap okuyorum :)) yine de beraber kitaba tutanamamış olmamız bir nebze iyi hissettirdi :) emeğine sağlık bebeğim 💙
Canım benim teşekkür ederim 🥰Kitap hepimizin psikolojisini bozdu, psikoterapi okuyalım dedik psikoterapilik olduk😅 Yazarın hastası azdı okurları hasta edeyim dedi sanırım 🤭beraber olunca kitabı çekiştirmek zevkli oldu😅
Reklam
