·312 syf.····Okunma: 26 Mayıs 2026 01:39 Bu kitap bende sessiz ama ağır bir etki bıraktı. Çok bağıran bir hikâye değil, tam tersine içten içe ilerleyip insanın içine oturan bir anlatımı var. Kardeşlerin aynı çatı altında yeniden bir araya gelmesiyle başlayan o gerilim, aslında hepimizin içinde taşıdığı “geçmişle hesaplaşma” duygusunu açıyor.
Okurken en çok şunu hissettim: bazı şeyler konuşulmadıkça yok olmuyor, sadece bekliyor. Tarık Tufan bunu çok sade ama çok derin bir şekilde vermiş. Karakterlerin her biri ayrı bir yara gibi; Halide’nin içine kapanıklığı, Cihangir’in taşıdığı yük, Zeliha’nın kırgınlığı… hepsi gerçek bir insan gibi duruyor.
Bitirdiğimde “iyi ki okudum” dedirten kitaplardan biri oldu. Abartısız, sakin ama çok güçlü bir hikâye. Benim için gerçekten çok iyi bir okuma deneyimi.