Yazarın okuduğum ilk ve son kitabı oldu. Öykülerini derlediği, son dönemde yazdığı bir kitap. Bir yazar bu kadar yazar olamaz; bir öykü ancak bu kadar yazılamaz! Tebrik ediyorum kendisini. Okuduğum en kötü Türk hikâyeleri listesine kafadan girmeyi başardı. Sıfır kurgu, üslup ve konu bütünlüğü... Efendime söyleyeyim, gereksiz ayrıntılardan örülü bir metin. O kadar yorucu, o kadar yorucu ki..."Lütfen sus, anlatma!" diyesim geldi. Sanattır, saygım var; bu kısmına, herkes içindekileri dökmelidir falan, bunlar kabulüm. Ama ben yanlış yapmışım alıp okuyarak.
Bu kitabı okumak için harcadığım sürede tavanı izleseydim daha faydalı bir etkinlik olurdu. Ah, ruhum daraldı yazmaktan! Çıksın istiyorum artık bu kitap hayatımdan. Uzak dur benden!
Nezihe Meriç