Zamana Yayılan Bir Acı ve Anlam Mücadelesi
Sisteme daha yeni ekledim ama aslında bu kitapla olan bağım aylara yayılıyor. Bu incelemeyi tamamen kitaba başladığım andan itibaren içimde verdiğim o zorlu mücadeleyi aktarmak için yazıyorum.
Öncelikle bir itirafla başlamalıyım: Bu kitap ile nöroloğum sayesinde tanıştım. Ben bu kitabı tek solukta bitiremedim. Okuma sürecim parça parça oldu, sanırım 2-3 aya kadar yayıldı ama şimdi kitabı bitirdiğimde geri dönüp bakıyor ve anlıyorum ki Viktor Frankl’ı aceleyle okumaya çalışmak zaten ona haksızlık olurmuş.
Bir Doktorun Gözünden Vahşete Bakmanın Ağırlığı:
Kitabın ilk yarısında, toplama kamplarında yaşananları okurken inanılmaz zorlandım. Buradaki zorluk sadece anlatılan vahşet hikayelerinden kaynaklanmıyordu; asıl ağırlık, olayları bir doktorun, nöroloğun, bir psikiyatristin gözünden okuyor olmaktı.
Frankl, o cehennemin içindeyken bir kurban gibi sadece acı çekmiyor; bir bilim insanı gibi insan psikolojisinin nasıl çöktüğünü, duyguların nasıl köreldiğini ve insanın hayatta kalmak için neleri feda edebileceğini analiz ediyor. Bu soğukkanlı, laboratuvar titizliğindeki gözlemler, sayfaları çevirmeyi benim için çok zorlaştırdı. Kitabı sık sık kapatmak, sindirmek ve uzaklaşmak zorunda kaldım. Logoterapi kısmına geçene kadar adeta ben de o kamptaki boğucu atmosferin altında ezildim.
Tünelin Ucundaki Işık: Logoterapi
Ancak o ilk bölümdeki zorlanma ve kasvet olmasaydı, ikinci kısımdaki Logoterapi felsefesi üzerimde bu kadar büyük bir aydınlanma yaratamazdı. Frankl, insanın içindeki o karanlığı gösterdikten sonra elimize bir fener veriyor. Kamptaki o korkunç şartlarda bile insanı ayakta tutanın fiziksel güç değil, "bir anlam arayışı" olduğunu kanıtlıyor.
Bu sözü atlayamam: “Dünyada, insanın en zor koşullarda bile hayatta kalmasına bir anlam bulması kadar hiçbir şey yardım edemez."
Yazarın, eşine duyduğu sevgiye ve yarım kalan kitabını tamamlama arzusuna tutunarak hayatta kalması, Nietzsche’nin o meşhur "Yaşamak için bir 'neden'i olan kişi, neredeyse her 'nasıl'a katlanabilir" sözünün canlı bir kanıtı gibiydi.
Eğer bu kitabı okurken benim gibi zorlanıyorsanız, yarıda bırakıp haftalar sonra tekrar elinize alıyorsanız bilin ki yalnız değilsiniz. Bu, kitabın ağırlığının ve sizin o acıyla kurduğunuz empati köprüsünün bir göstergesi. İnsanın Anlam Arayışı, keyifle okunacak bir kitap değil; sabırla, durup düşünerek, acıyı ve insan felsefesini sindirerek bitirilmesi gereken bir başyapıt. Kesinlikle her okurun hayatında bir kez bu zorlu yolculuğa çıkması gerekiyor. 
İnsanın Anlam Arayışı 
Viktor E. Frankl
İnsanın Anlam Arayışı Viktor E. Frankl·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.