Empyrean serisi (daha tamamlanmadı) benim için sadece “sevdiğim” bir fantastik seri olmadı, resmen içinde var olabildiğim bir evrene dönüştü. Dördüncü Kanat’taki o akademi atmosferi, sürekli diken üstünde hissettiren hayatta kalma mücadelesi ve ejderha bağları beni seriye aşırı bağladı. Hatta sürekli benim neden ejderhalarım yok diye karalar bağladım. Violet’i, korkmasına ve kırılmasına rağmen devam etmesinin gerçekliği onu çok sevmemi sağladı. Tairn zaten başlı başına ikon ve tam bir “sassy dragon”. Andarna, benim bebeğim, onu o kadar çok seviyorum ki… (üçüncü kitapta beni çılgınlar gibi ağlatmasına rağmen) Ve Xaden! Onun için paragraflar yazabilirim fakat ona hissettiklerimi anlatmaya yetmez. Tartışılır yönleri olsa dahi sanırım onu kendime isterdim!?
Serinin eksikleri yok mu? Kesinlikle var. Bazı yerlerde tempo fazla hızlıydı ve daha derin bir worldbuilding görmek isterdim. Ama buna rağmen uzun zamandır hiçbir seri beni bu kadar “bir bölüm daha” diyerek sabahlatmamıştı. Kusursuz değildi belki ama hissettirdiği duygu çok güçlüydü. 
Oniks Fırtına 
Demir Alev 
Dördüncü Kanat
Oniks Fırtına Demir Alev Dördüncü Kanat
·
89 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.