Ay Işığı Sokağı, Paris’te bir geceyi anlatıyor ama aslında daha çok yabancılık hissi ve insan ilişkilerindeki mesafeyi gösteriyor. Anlatıcı, girdiği ortamda kendini sürekli dışarıda kalmış gibi hissediyor ve bu da hikâyeye huzursuz bir hava veriyor. Kısa ama atmosferi güçlü bir Zweig hikâyesi.