Evet, çünkü bazı şeylerin acısı geçse bile hatırası kıymetli kalır. İnsan bazen unutmak istemez; çünkü unutmak, yaşanmış olanın anlamını da kaybetmek gibi gelir.
İnsan hatırlar ama unutur da aslında... Yaşanan her şey hafızada bir yerlerde, 'nötr' bir şekilde kalabilir. Olayı, anımsamayı kastetmiyorum, o anın kalpte bıraktığı fırtınanın dinmesini, duygusunun unutulmasını kastediyorum. Hafıza silinmez belki ama duygu nötrleştiğinde, o yük de sırtımızdan inmiş olur diye düşünüyorum🌿
Güzel bir bakış açısı. Belki de iyileşmek, yaşananları unutmak değil; onları hatırladığında artık aynı fırtınayı yaşamamaktır. Anılar kalır ama duyguların yükü hafiflediğinde insan geçmişin esiri olmaktan çıkar ve yoluna daha rahat devam eder. ☺️🙏🏻
İnsanoğlu unutmaz. Yalnızca alışır. Dostoyevski'nin de dediği gibi "aşağılık insanoğlu her şeye alışır." Ama bazı olayları, kişileri, nesneleri unutmak neredeyse imkânsızdır.
Bazı yükler zamanla hafiflemez; insan sadece onlarla yaşamayı öğrenir. Unutmak her zaman mümkün değildir, ama hatıraların altında ezilmeden yürümek de bir çeşit güçtür.
Belki de asıl mesele unutmak değil; taşıdığımız şeyin bizi tüketmesine izin vermemektir. Çünkü bazı yaralar kapanmaz ama insan yine de yoluna devam etmeyi öğrenir hocam. 🙂🙏🏻