İnsanlara yaşadığın hayatla ne anlattın?·212 syf.·
9/10
2026 62. kitabı
Öncelikle, çok kıymet verdiğim arkadaşım 
Alper Turgay kaleminden çıkan bu kitabı, burada değer verdiğim iki güzel arkadaşımla birlikte okumak benim için ayrı bir mutluluk oldu. Bu yolculukta bana eşlik ettiğiniz için hepinize yürekten teşekkür ederim.
Araf bence sadece Ercan’ın hikâyesi değildi. Sayfalar ilerledikçe fark ettim ki o satırlarda biraz Ercan, biraz ben, biraz sen, biraz da hepimiz vardı. Çünkü insan, bir hikâyeyi okurken bazen karakterleri değil, kendini buluyor.
Kitap boyunca Ercan’ın yaşadıklarını okurken aslında hepimize yöneltilen tek bir soru vardı:
“İnsanlara yaşadığın hayatla ne anlattın?”
Kitabı kapattığımda uzun süre bu sorunun cevabını düşündüm.
Hayatım boyunca beni eleştirenler oldu. Bazen en yakınımdakiler, bazen dost bildiklerim, bazen de beni hiç tanımayan insanlar… Yargılandığım, yanlış anlaşıldığım, yok sayıldığım ve kırıldığım zamanlar oldu. Ama dönüp baktığımda onlara cevabımı kelimelerle değil, yaşadığım hayatla verdiğimi gördüm. Bazen sessiz kalarak, bazen düştüğüm yerden yeniden ayağa kalkarak, bazen de içimde kopan fırtınalara rağmen gülümsemeyi başararak…
Kitabın ilk sayfalarında belki siz de Ercan’a kızacaksınız. Onu yargılayacak, yaptığı seçimleri sorgulayacak, hatta bazı anlarda ona öfkeleneceksiniz. Çünkü uzaktan bakınca her şey çok nettir. Başkasının hayatında hata görmek kolaydır.
Ama son sayfaya geldiğinizde işler değişiyor.
Çünkü kitabın kapağını kapattığınız an, Ercan’ı değil, kendinizi düşünmeye başlıyorsunuz. Aynanın karşısına geçip kendi yaralarınızla, kendi düşüşlerinizle ve kendi sessizliklerinizle yüzleşiyorsunuz. İşte o zaman anlıyorsunuz ki hayat, dışarıdan göründüğü kadar basit değil.
Kitabın son bölümündeki şu satırlar uzun süre zihnimde yankılandı:
“Henüz yaralanmamış insanların yaralanana söyleyecek çok sözü olur. Henüz düşmemiş olanlar düşenin yerini kolayca tarif eder. Çünkü hissetmediği acıyı küçümsemek kolaydır. ‘Ben olsam…’ diye başlayan cümleler deneyimsizliğin küstah rahatlığıyla dökülür dillerden. Sanki o yoldan geçmiş gibi konuşur, sanki o taşa hiç takılmayacakmış gibi emin olur. Oysa başkasının gecesi, uykusu bölünmeyene her zaman kısa gelir.”
Bu satırları okuduktan sonra kendime şu soruyu sordum:
Acaba insanları anlamaya çalışmadan yargılamaktan ne zaman vazgeçeceğiz?
Belki de herkesin içinde kimsenin bilmediği bir savaş vardır. Belki de en çok eleştirdiğimiz insanlar, en ağır yükleri taşıyanlardır. Belki de bir kalbi anlamanın yolu, ona hüküm vermekten değil, ona biraz olsun dokunabilmekten geçiyordur.
Araf, bana insanların görünen hikâyelerinden çok, görünmeyen yaralarını hatırlattı.
Daima sevgiyle, anlayışla ve kitaplarla kalın.
Bu kitabı üç okur arkadaşı birlikte okuduk ve ayrı ayrı incelemelerini yazdık. Belki de bir kitabı anlamanın en güzel yollarından biri, onu farklı okurların gözünden de okumaktır. Birlikte okuduğum arkadaşlarımın incelemelerini aşağıya bırakıyorum. Keyifli okumalar.
#305409010
#305428968
Alper Turgay kaleminden çıkan bu kitabı, burada değer verdiğim iki güzel arkadaşımla birlikte okumak benim için ayrı bir mutluluk oldu. Bu yolculukta bana eşlik ettiğiniz için hepinize yürekten teşekkür ederim.
Araf bence sadece Ercan’ın hikâyesi değildi. Sayfalar ilerledikçe fark ettim ki o satırlarda biraz Ercan, biraz ben, biraz sen, biraz da hepimiz vardı. Çünkü insan, bir hikâyeyi okurken bazen karakterleri değil, kendini buluyor.
Kitap boyunca Ercan’ın yaşadıklarını okurken aslında hepimize yöneltilen tek bir soru vardı:
“İnsanlara yaşadığın hayatla ne anlattın?”
Kitabı kapattığımda uzun süre bu sorunun cevabını düşündüm.
Hayatım boyunca beni eleştirenler oldu. Bazen en yakınımdakiler, bazen dost bildiklerim, bazen de beni hiç tanımayan insanlar… Yargılandığım, yanlış anlaşıldığım, yok sayıldığım ve kırıldığım zamanlar oldu. Ama dönüp baktığımda onlara cevabımı kelimelerle değil, yaşadığım hayatla verdiğimi gördüm. Bazen sessiz kalarak, bazen düştüğüm yerden yeniden ayağa kalkarak, bazen de içimde kopan fırtınalara rağmen gülümsemeyi başararak…
Kitabın ilk sayfalarında belki siz de Ercan’a kızacaksınız. Onu yargılayacak, yaptığı seçimleri sorgulayacak, hatta bazı anlarda ona öfkeleneceksiniz. Çünkü uzaktan bakınca her şey çok nettir. Başkasının hayatında hata görmek kolaydır.
Ama son sayfaya geldiğinizde işler değişiyor.
Çünkü kitabın kapağını kapattığınız an, Ercan’ı değil, kendinizi düşünmeye başlıyorsunuz. Aynanın karşısına geçip kendi yaralarınızla, kendi düşüşlerinizle ve kendi sessizliklerinizle yüzleşiyorsunuz. İşte o zaman anlıyorsunuz ki hayat, dışarıdan göründüğü kadar basit değil.
Kitabın son bölümündeki şu satırlar uzun süre zihnimde yankılandı:
“Henüz yaralanmamış insanların yaralanana söyleyecek çok sözü olur. Henüz düşmemiş olanlar düşenin yerini kolayca tarif eder. Çünkü hissetmediği acıyı küçümsemek kolaydır. ‘Ben olsam…’ diye başlayan cümleler deneyimsizliğin küstah rahatlığıyla dökülür dillerden. Sanki o yoldan geçmiş gibi konuşur, sanki o taşa hiç takılmayacakmış gibi emin olur. Oysa başkasının gecesi, uykusu bölünmeyene her zaman kısa gelir.”
Bu satırları okuduktan sonra kendime şu soruyu sordum:
Acaba insanları anlamaya çalışmadan yargılamaktan ne zaman vazgeçeceğiz?
Belki de herkesin içinde kimsenin bilmediği bir savaş vardır. Belki de en çok eleştirdiğimiz insanlar, en ağır yükleri taşıyanlardır. Belki de bir kalbi anlamanın yolu, ona hüküm vermekten değil, ona biraz olsun dokunabilmekten geçiyordur.
Araf, bana insanların görünen hikâyelerinden çok, görünmeyen yaralarını hatırlattı.
Daima sevgiyle, anlayışla ve kitaplarla kalın.
Bu kitabı üç okur arkadaşı birlikte okuduk ve ayrı ayrı incelemelerini yazdık. Belki de bir kitabı anlamanın en güzel yollarından biri, onu farklı okurların gözünden de okumaktır. Birlikte okuduğum arkadaşlarımın incelemelerini aşağıya bırakıyorum. Keyifli okumalar.
#305409010
#305428968··
4 +1'leme
·9bin Gösterim
20 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Çok teşekkür ederim 🙏 😊 Açıkçası incelemeyi okurken en çok hoşuma giden şey, Ercan'dan başlayıp dönüp insanlara ve hayata gelmiş olman oldu.
Çünkü bazı kitaplar karakterleriyle hatırlanır, bazılarıysa okurun kendine sorduğu sorularla. Senin incelemende de en çok o tarafı hissettim.
Özellikle "İnsanlara yaşadığın hayatla ne anlattın?" sorusunu alıp kendi hayatının içinden geçirerek anlatman çok kıymetliydi.
Bir de şunu sevdim; kitabı anlatırken kimseye ne düşünmesi gerektiğini söylemiyorsun. Sadece kendi durduğun yerden bakıyorsun. Bence en güzel incelemeler de biraz böyle oluyor.
Bu güzel okuma, bu güzel inceleme ve bu yolculukta bana eşlik ettiğiniz için çok teşekkür ederim🙏 İyi ki yollarımız kitaplarda kesişmiş 🤝📚😊
Öncelikle teşekkür ederim Alper. Bu uygulamanın bana kattığı en kıymetli insanlardan bir tanesi de sensin.Ben kitapları sadece okumayı değil, yaşamayı seven bir okurum. Bu yüzden incelemelerimde kitabın konusundan çok bende bıraktığı duygulara yer vermeyi tercih ediyorum. Kitabın da bende güzel izler bıraktı. Şimdi ise merakla ve heyecanla bir sonraki kitabını bekliyorum. Umarım çok bekletmezsin 🙏😊
Bizde sana teşekkür ederiz caniçim😍evet yine çok güzel bir okuma yolculuğu oldu. Emeğine yüreğine sağlık incelemede çok hoş olmuş😇 Benim İncelemem de akşam gelecek inş😉🤗 ✯Bellisperennis✯ 
Zeynep 🌸🌸
✯Bellisperennis✯ Zeynep 🌸🌸Ben de kitaplar sayesinde sizlerle aynı sayfalarda buluşmaktan ve aynı yolculuğa eşlik etmekten büyük mutluluk duydum caniçim♥️İncelemeni de merakla ve sabırsızlıkla bekliyorum. Beni çok fazla bekletme.🙏🌼
Herkesin yarası vardır elbet, kimisinin kaybı vardır kimisinin gönül derdi kiminin ki hastalığı.. bilemeyiz kendimizden başka kimseyi. Lakin herkes herkesi ölene dek yargılamadan duramaz bence. Çünkü yargıladığımız kişi bazen ailenden biri bazen de hayat çemberinden bir arkadaş-dost olur. Bunun da iyisi kötüsü yokdur; tıpkı haramın azı çoğu miktarı önemli olmadığı gibi haram haramdır, helal helaldir, olumsuz olumsuzdur gibi gibi vs. Yalnız insan Erdemli bir insan olunca belki bundan vazgeçebilir. Kalbi niyeti kötü kabuklarla sarılmamışsa belki onun için hayatta her zaman sizi olduğu gibi nedensizce seven insanları hayatımıza dahil edip ve asla onları kaybetmemek için kendimizden fedakarlıklar yapmalıyız.
Kalbi güzel insanlar etrafımıza sarıp sarmalasın inşallah ablacığım🙏🌼
Bu kitapla sanırım herkes kendi Araf nın farkına varıp kaçtıkları gerçekler ile yüzleşti😊 hiç spoi içermeyen muazzam bir inceleme olmuş yüreğinize sağlık ve anlıyorum ki size de dokunmuş çünkü siz de ben gibi kitabı kapatırken kendinizi sorgular bir vaziyette bulmuşsunuz ne mutlu okuyan bizlere🤗🤗
Araf nın farkına varıp kaçtıkları gerçekler ile yüzleşti😊 hiç spoi içermeyen muazzam bir inceleme olmuş yüreğinize sağlık ve anlıyorum ki size de dokunmuş çünkü siz de ben gibi kitabı kapatırken kendinizi sorgular bir vaziyette bulmuşsunuz ne mutlu okuyan bizlere🤗🤗Değerli sözleriniz için çok teşekkür ederim. Okumak benim için her zaman büyük bir keyif olsa da, bu kitabı okumak benim için bambaşka bir mutluluk oldu. Benim için çok kıymetli bir arkadaşımın yüreğinden süzülüp kaleme dökülen satırları okumak gerçekten tarif edilmesi zor bir duygu. Bu yüzden bu kitabın benim için ayrı ve çok özel bir yeri olacak her zaman 🙏💕🌼
Benim naif boğam asla pes etmeyiz biz yine kalkar yine veririz o cevapları 😎, incelemene gelince yine çok samimi ama biraz yürek burkan bir inceleme olmuş, öyle haklısın ki... Her kelimesinde.. Emeğine sağlık 😇
Boğa olmak bunu gerektirmez mi Zeynom😎düşeriz kalkarız sırtımıza aldığımız bıçak darbelerini sarıp sarmalar hayata gülümseyerek bakmaya devam ederiz💕
Reklam
