Yalnızlığın HikâyeleriEdebiyat
Öykü kitaplarını her zaman sevmişimdir. Belki de biraz sabırsız bir okuyucu olduğum için... Uzun romanların sayfalar boyunca ördüğü dünyalara hayran olsam da, bir öykünün birkaç sayfada insanı yakalayıp sarsabilmesini daha etkileyici buluyorum. Bu yüzden Sabahattin Ali'nin Değirmen kitabını büyük bir merakla okudum. Kitabı bitirdiğimde ise yalnızca güzel hikâyeler okumuş olmanın değil, insan ruhuna dair derin gözlemlerle karşılaşmış olmanın hissi kaldı.
Değirmen, ilk bakışta farklı insanların farklı hayatlarını anlatan bir öykü kitabı gibi görünse de, aslında bütün hikâyelerin merkezinde insanın değişmeyen yalnızlığı, sevgisi ve anlaşılma arzusu bulunuyor. Sabahattin Ali karakterlerini olağanüstü insanlar olarak değil, içimizden biri gibi anlatıyor. Bu yüzden hikâyelerde kendimizden, çevremizden ya da hayatımızın bir döneminden izler bulmak zor olmuyor.
Kitabı günümüz dünyasıyla birlikte düşündüğümde en dikkat çekici nokta, anlatılan duyguların hâlâ ne kadar canlı olmasıydı. Aradan geçen yıllara rağmen insanlar hâlâ sevilmek, kabul görmek ve ait olmak istiyor. Sadece bunun biçimi değişmiş durumda. Bugün sosyal medya hesaplarının, kalabalık şehirlerin ve hızlı yaşamın içinde aynı yalnızlıkları farklı şekillerde yaşıyoruz. Sabahattin Ali'nin karakterleriyle modern insan arasında sandığımızdan çok daha az mesafe var.
Özellikle kitaba adını veren "Değirmen" öyküsü, aşkın sadece sahip olmakla ilgili olmadığını gösteriyor. Günümüzde ilişkilerin hızla başlayıp hızla tüketilebildiği bir dönemde bu hikâye, sevginin fedakârlık ve anlam boyutunu hatırlatıyor. Bu yönüyle eser, modern çağın tüketim alışkanlıklarına karşı sessiz ama güçlü bir eleştiri gibi okunabilir.
Sonuç olarak Değirmen, sadece döneminin insanını anlatan bir eser değildir. İnsan ruhunun zamanla değişmeyen taraflarını ortaya koyan güçlü bir gözlem kitabıdır. Belki de bu yüzden bugün hâlâ etkileyicidir. Çünkü Sabahattin Ali, bize geçmişi değil; her çağda var olan insanı anlatır. Kitabın son sayfasını kapattığınızda aklınızda kalan şey hikâyelerden çok, o hikâyelerin size kendiniz hakkında düşündürdükleridir.
··
132 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.