Ve onu baloya davet etmediler...1000Kitap
Cinderella'yı bir sayborg olarak okumak gerçekten ilginç bir deneyim oldu benim için. Yazarın yeniden anlatım için bambaşka bir evren oluşturup yine de orijinaline bağlı kalabilmesi oldukça büyük bir yetenek. Söz konusu bilim kurgu olunca orta çağ prensesleriyle olan farklılığı çok fazla çünkü (^^) Birkaç özgün dokunuş da mevcut tabii tıpatıp aynısı da değil hikaye.
Öncelikle kitaba aşırı yüksek beklentilerle başlamamak lazım. Çoğumuzun bildiği "Külkedisi" masalı nasıl sakin ve yavaş ilerliyorduysa bu kitap da aynı şekilde ilerliyordu. Yeri geldi çok sıkıldığım bölümler oldu yeri geldi heyecandan kaç bölüm okuduğumu fark edemedim ama kitabı bırakacak duruma beni getirmediği için yazara da teşekkür ederim, hikayenin dinamiğini dengeli tutmaya çalışmış. Bu, kitabın aksiyon dolu olduğunu da göstermiyor bu arada.
Şöyle ki hikayede yine orijinalinden farklı olarak bilinmeyenler unsuru var ve Cinder saraya daha çok dahil olmaya başladıkça gizemleri de yavaş yavaş çözmeye başlıyor. Hikayenin temeli de bu gizemleri çözme odaklıydı aslında. Dolayısıyla robotların aksiyon dolu savaşlarından ziyade stratejik hamlelerin ve entrikaların daha çok konu aldığı bir hikayeydi.
Gizemlerin açığa çıkma sürecinde ise saray doktorunun birkaç yardımı hariç tek başına yol alıyor Cinder hep. Yani, found family dediğimiz ekip oluşumu kavramını bu kitapta göremedim ama diğer kitaplarda yavaş yavaş bir ekip oluşacak gibi görünüyor. Buna göre de bu kitabın seriye minik ama iddialı bir giriş niteliğinde bir hikaye olduğunu gösteriyor. Her kitabın adından da anlaşılacağı üzere kalabalık bir ekip beni bekliyor gibi (人 •͈ᴗ•͈)
Gizem demişken...
Arkadaşlar, ben aşırı zeki veya dahi biri değilim. Ama artık çoğu kitabın neredeyse en başından o hikayenin gizemli unsurunu çözmüş oluyorum. Bu kitapta da aynı durumu yaşadım. Bu durum yine de hikayeye olan bakış açımı bozmadı, aksine karakterlerin tepkileri için bir merak duymaya başladım. Beni kitabın içine çeken de bu oldu sanırım.
Karakterlere gelirsek...
Cinder, "Külkedisi'ne" kıyasla çok daha haşin bir kızdı. Daha özgür ruhlu ve asi biriydi ki bu halini de oldukça sevdim.
Kai bu hikayenin küçük prensi gibiydi; sinirleniyor, vurup kırmak, bağırıp çağırmak istiyor ama hep susuyordu. Eli kolu bağlı duran biriydi ve bu nedenle de biraz ters düştüğüm biri oldu. Tahtın varisisin beyfendi biraz söz geçir sana zahmet (-_-;)
Bu iki zıt karaktere rağmen ikilinin ilişkisini görmek oldukça hoştu. Yine de aralarında çok fazla bir şey olmadığını da bilin isterim. Henüz... ｡◕‿◕｡
Üvey ailesi (küçük kız Peony hariç) orijinalindeki kadar kötü karakterlerdi, yazar onları değiştirmeye gerek bile duymamış xD
Ben genel olarak sevdim açıkçası. Sadece daha aksiyonlu bir hikaye beklerdim. Hız kesmeden devam kitabına geçiyorum (◕ᴗ◕✿)
··
561 Gösterim
6 Yorum
Bu serinin found family kismini cok görmek istiyorum ama henüz sırası değilmiş gibi hissediyorum ya okumak icin bilemiyorum
Kai'ye bende isinamiyordum ya sen bide thorne ve jacin'i gor kai kim kopek 😭 bu arada ellerine saglikk cook guzel yazmissin yine
Şevval Kavanagh
Gönderi Sahibi
Ek olarak bu seriyi bana önerdiği için 
esraৎ୭⋆ balıma çok teşekkür etmek istiyorum ve incelemeyi kendisine ithâf ediyorum 🌹✨
esraৎ୭⋆ balıma çok teşekkür etmek istiyorum ve incelemeyi kendisine ithâf ediyorum 🌹✨Reklam
Şevval Kavanagh
Gönderi Sahibi
Henüz sadece ilk kitabı okuyan biri olarak şans verilebilecek bir hikayeydi bence, tavsiye ederim 🫶🏻
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.