bir yörük çadırından seyrettiğim gök olaydın
duraydın yanımda omuzuna yıkılaydım
penceresinden kimsenin bakmadığı ev gibi kalbim
kalbim onunla nasıl baş başa kalabildin
bütün çiçeklere adınla seslenmeliysem
durup durup seni bağırmalıysam mabetlere
insan inkâr edendir, seni imanımla yan yana koydum
azaldım ve çoğaldım
seni bulmak için çıktım asya'nın bozkırlarından senin için keşfettim semerkand'ı, buhara'yı
beni yakıp yıkan bu rüyaya inandım
idris nebi seni bana diksin istedim
kaç gece çöllere yağan yıldızları sana taşımışlığım var
diz dize oturmaksak da ellerine sokulduğum anlar var
sabret diyorum kendime
nefesinle yaşadığım bambaşka zamanlar var
Sayfa 48 - Profil Kitap