Nilgün ölmüş. Beşinci kattaki evinin penceresinden kendini aşağı atarak canına kıymış. Ece Ayhan söyledi.
Çok değişik bir insandı Zelda (bir adı da Zelda'ydı). Akşamları belli saatten sonra kişilik, hatta beden değiştiriyor gibi gelirdi bana. Yüzü alarır, bakışlarına çok güzel, ama ürkütücü bir parıltı eklenirdi. Çok da gençti. Sanırım, otuzuna değmemişti daha.
Ece ile Gergedan için yaptığımız aylık söyleşide ondan şöyle söz ettim: Bu dünyayı başka bir hayatın bekleme salonu ya da vakit geçirme yeri olarak görüyordu.
Dönüp baktığımda bir acı da buluyorum Nilgün'ün yüzünde.
O zamanlar görememişim. Bugün ortaya çıkıyor.
İki yıldır rastlaşamıyorduk.
Günler , s.342
Fotoğraftakiler: Cemal Uzunoğlu, Tomris Uyar, Tevfik Akdağ, Cemal Süreya ve ön sırada Ece Ayhan, Nilgün Marmara, Yağmur Denizhan, İlhan Berk. Kızıltoprak, 1984
Diğer içeriklerine de baktım en eski içeriği 10 ay önce yüklenmiş. İlerde abonesi artıp çokça izlenen sanat/kültür kanallarından birine olmaya aday bence. Ayrıca sesi ve diksiyonu çok iyi, güzel.