Sizce acı insanı güçlendirir mi?Alıntı
Yaşamak acı çekmektir ve hayatta kalmak acıda bir anlam bulmak demektir.
··
1 +1'leme
·8,9bin Gösterim
34 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Acı insanı güçlendirirken aynı zamanda kişiyi dünyanın en kırılgan insanı yapar. Kırılganlık insanın içinde kalırken, güçle beraber gelen soğukluk dışarıya duvar olur.
Bence acı insanı doğrudan güçlendirmez; ama insan, yaşadığı acıyla yüzleşip ondan bir anlam çıkarabildiğinde güçlenebilir. Çünkü acı tek başına sadece yaralar bırakabilir. Gücü oluşturan şey ise o yaranın bize öğrettikleridir.
"Yaşamak acı çekmektir ve hayatta kalmak acıda bir anlam bulmaktır" sözü bana oldukça derin geliyor. Hepimiz hayatın farklı dönemlerinde kayıplar, hayal kırıklıkları, yalnızlıklar ve mücadeleler yaşıyoruz. Bu acıların tamamen yok olmasını beklemek yerine, onların bize ne öğrettiğini anlamaya çalıştığımızda büyüyoruz.
Bazı insanlar acıdan sonra daha merhametli, daha sabırlı ve daha güçlü olurken, bazıları kırılabiliyor. Aradaki fark çoğu zaman yaşanan acının kendisinde değil, ona yüklediğimiz anlamda yatıyor. Bu yüzden bana göre mesele acı çekmek değil; çekilen acının insanı nasıl dönüştürdüğüdür.
Acı her zaman güzel değildir, hatta çoğu zaman istemediğimiz bir misafirdir. Ama bazen insanın kendini, sınırlarını ve değerlerini en iyi tanıdığı yer de tam olarak orasıdır.
Çok güzel ifade etmişsiniz. Ben de acının tek başına insanı güçlendirdiğine inanmıyorum. Hatta bazı acılar vardır ki insanı yorar, tüketir ve içinde derin izler bırakır. Bu yüzden "acı insanı güçlendirir" cümlesi bana her zaman eksik gelmiştir. Aslında insanı güçlendiren şey, yaşadığı acıya rağmen ayağa kalkabilmesi, onunla yüzleşebilmesi ve zamanla o deneyimden bir anlam çıkarabilmesidir. Aynı olay iki farklı insanın hayatında bambaşka sonuçlar doğurabiliyor. Birisi yaşadığı kırgınlıktan sonra daha anlayışlı ve olgun birine dönüşürken, bir başkası aynı acının ağırlığı altında ezilebiliyor. Bu da gösteriyor ki belirleyici olan acının büyüklüğü değil, insanın onunla kurduğu ilişki. Kaleminize sağlık hocam. 😊🙏🏻
Daha ne kadar acı çekeceğim?
Daha ne kadar güçleneyim?
Ne ki bunun sebebi?
Kırık bardağı yara bandıyla sarmanın vermiş olduğu güvenin altına sığınmak.
Reklam
Hayatta acı cekmemek mümkün değil lakin her acı güçlendirmez bazı acılar ziyadesi ile insanı yıpratır.
Balkabağı Bazı yaralar tamamen iyileşmez; sadece kabuk bağlar ve benzer bir darbede yeniden sızlayabilir. Bu yüzden acının insanı mutlaka daha iyi birine dönüştürdüğünü söylemek zor. Ancak bana göre tecrübe tam da burada devreye giriyor. İnsan aynı acıyı yeniden yaşamasa bile, o acının kendisinde bıraktığı izleri tanımayı öğreniyor. Yara yine kanayabilir ama bu kez neden kanadığını, nasıl iyileşeceğini ve onunla nasıl yaşayacağını biraz daha iyi biliyor. Belki güçlenmek yaraların yok olması değil, yaralara rağmen yoluna devam edebilmektir.
İnsanı güçlü kılan tek şey acı değildir. Acılar olduğu kadar yaşamış olduğu güzel şeyler de insanı güçlendirir. Elbette ki güzel şeyler çabuk unutulduğundan ve kötü şeyler de hafızada derin bir yer kaptığı için biz daha çok acıların bizi güçlendirdiğine inanırız.
Bence çok değerli bir noktaya değinmişsiniz. Gücü yalnızca acıyla ilişkilendirmek, hayatın aydınlık tarafını biraz görmezden gelmek oluyor. İnsan bazen bir dostun desteğinden, sevildiğini hissetmekten, başardığı bir şeyden ya da güzel bir anıdan da güç alabiliyor. Hatta çoğu zaman zor dönemleri atlatmamızı sağlayan şey de geçmişte biriktirdiğimiz o güzel deneyimler oluyor. Sanırım acılar daha çok akılda kaldığı için onların etkisini daha büyük görüyoruz. Oysa bizi ayakta tutan şey yalnızca yaralarımız değil; aynı zamanda sevinçlerimiz, umutlarımız ve bize iyi gelen hatıralarımız. Belki de insanı güçlü kılan şey, sadece ne kadar acı çektiği değil; hayatın hem acısını hem de güzelliğini taşıyabilmesidir. 🙂🙏🏻