Paşa torunu Leyla'nın yaşadığı yalının müştemilatından atılıp evsiz kalması ile başlıyor kitap. Ve bizi asaletin, göçün, taşranın, sınıf atlamanın, kendini ait hissedememenin, görgüsüzlük gibi konuların ince ince işlendiği bir hikayenin içine atıyor.
Okudukça düşünüyorsunuz. Hissediyorsunuz. Bizi Yusuf'u, Roxy'nin, Ali Yekta Bey'in ve Leyla'nın dünyasına sürüklüyor. Bu esnada biz zaman içinde değişen İstanbul panaroması sunuyor. Her ne kadar yazar girişte bu kitabın bir mülk trajedisi olduğunu yazsa da bence bu kitap daha fazlası. Bence ülke panoraması.
Kitapla ilgili daha çok şey yazmak istiyorum ama burada bırakıyorum. Çünkü okumayanlar için spoiler olmasın. Okurken ki hislerim çok karmaşık. Bir çok duyguyu aynı anda hissettim. Bunu isimlendiremiyorum. Fakat beklentimden daha çok beğendiğimi belirtmeliyim.
·
77 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
İlkin Demir
Gönderi Sahibi
Yer yer gözyaşları ile yer yer kınayarak, yer yer de kızarak okudum. Leyla bana göre elinde olmayan sebeplerin kurbanı olmuş bir karakter. O aldığı eğitimler resmen duvarlar arasında yitip gitmiş. Yusuf'un evinde yaşadıkları ona başka bakış açıları getirse de yitirilmiş bir gençlik/ hayat hüznü veriyor.