Her insanın bu hayatta kendi meşrebine, eğitimine ve ruhunun inceliklerine en uygun olanı yapması gerektiğine inananlardanım. Bazen bir kitabı okumayı sürdürürken, "Acaba ileride anlatının seyri değişir mi?" ümidiyle okumayı sürdürürsünüz; ancak okuduğunuz her satır, baştaki hissinizi pekiştirmekten öteye geçmez.
Gülseren Budayıcıoğlu kaleminden okuduğum ilk eser olan "Kral Kaybederse", bende tam olarak bu duyguyu hissettirdi.
Gülseren Hanım, hiç şüphesiz insan ruhunun dehlizlerine inebilen, yaralı hayatlara dokunan eşsiz bir dinleme sanatkârı. Psikiyatri koltuğunda biriktirdiği, sessizliğin içinden çekip çıkardığı hikâyeler son derece kıymetli. Evet akıcı bir kitap ancak ben kitaptan edebi bir tat alamadım. Böyle bir amacınız yoksa(edebi yönden) kitabı akıcı bir şekilde okuyabilirsiniz.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.