Bu sadece kişisel bir yabancılaşma değil belki de;büyük şehrin merkezinde, milyonlarca insanın arasında anonim kalmanın, o devasa döngünün içinde"görünmez" bir dişli olmanın getirdiği kaçınılmaz bir duygu. Modern insanın ortak sessizliği mi, yoksa şehrin bizi içine alan soğukluğu mu emin değilim. Ama her şeyden uzak, sadece var olma çabasıyla geçen günlerde, insanın kendi evinde bile "yabancı" hissetmesi tuhaf bir şekilde tanıdık geliyor.