İyi hissetmek isteyenlere… /800. İnceleme (Sona dikkat!)
Herkese kendini anlatmak zorunda değilsin.
Her ilişkiyi sürdürmek zorunda değilsin.
Her yükü taşımak zorunda hiç değilsin.
Şşş…
Rahatla…
Dünyanın bütün ağırlığını sırtlamana gerek yok! “Ben yapmazsam kimse yapmayacak,” “Ben olmazsam yürümeyecek,” diye her şeyin peşinde koşturmayı bırak! Yorgunsun biliyorum. Ruhun hayattan tiksinmiş durumda. Bir gün ölüp gittiğinde “yürümez,” dediğin her iş sensiz yürüyecek! Kırmaktan korkup, nazik yaklaştığın herkes seni yanlışlarınla anacak… Kendini tüketme bu kadar. Kimse seni anlamayacak. Aksine nasıl olsa taşıyabiliyor diye bütün yükleri senin sırtına yüklemeye başlayacaklar.
“Sürekli yorgun hissediyorsan, sürekli içinde bir kasvet varsa, sürekli neşeli olamıyorsan belki de bunu kendi kişiliğine yüklemeden önce çevrene bakman gerekiyor. Çünkü bazen üzgün, yetersiz ya da yorgun değilsindir; sadece yanlış insanların etrafındasındır.”
Biliyor musun, hoyratlık değil de incelik yakıyor canımı, diyor 
Şükrü Erbaş ve devam ediyor, “İncelik... sensin bütün zamanların açık yarası.” 
Cahit Zarifoğlu, “Bir incelik gösterin, incinmesin yüreğim.” Oysa dünyada en çok ince insanlar kırılıyor. “Ah kimselerin vakti yok durup ince şeyleri anlamaya,” diyerek son sözü söylüyor 
Gülten Akın ve Dünya hassas kalpler için gerçek bir cehennem! derken ne kadar haklı Alman yazar 
Johann Wolfgang Von Goethe…
“Ne olacağını bilmiyorum ama ne olursa olsun, bir şekilde yola devam edebileceğimi biliyorum.”
Kişisel gelişim zırvalıklarına inanmıyorum! Samimiyetsiz, uydurma, çokça kalıp ifadeler kullanan, kâğıt israfı diyebileceğim çalışmalar birçoğu… Lakin Beyhan hoca başka! İçimizden biri gibi sanki… Kitabı okurken, seninle aynı yollardan geçtiğini, aynı hatalara düştüğünü görüyor ve okuduğun kitap hayatını değiştirmese bile yaralarına iyi geldiğini hissediyorsun. “Bana iyi gelenler umarım sana da iyi gelir,” diyor 
Kendini Tüketmeden Yaşa’ya başlarken. Öyle konulara değiniyor ki hepsinde senden bir parça var. Okudukça ruhundaki yük azalıyor. Okudukça, aslında hayatın o kadar zor olmadığını, onu zorlaştıranın kendi düşünce yapın olduğunu fark ediyor ve daha farklı bakmaya başlıyorsun. Ruh hamamı gibi, okudukça dertlerini döküyor, arınıyorsun.
“Senin yokluğun kimsenin dünyasını durdurmuyor, durdurması da gerekmiyor zaten.”
İnsanların ağzımızda bıraktığı o kekremsi tat, hayatımıza misafir olan insanlar için kendimize verdiğimiz zararlar, beklentiler, çıkar ilişkileri, kalbe en yakın yaralar, iyi şeylerin zorluklarla gelmesi, hayal kırıklıkları, taşıdığımız yükler, -Taşıyabilmen, taşıdığın şeyin ağır olmadığı anlamına gelmez.- kalabalıklar içinde kendine çarpmak, aile yaraları, vicdan, uzaklaşmak, değişmek, uyku, sevmek ve sevilmek, maskeler… Her konuya biraz dokunmuş yazar, dokunduğu her konu kalbinize biraz dokunacak. İçimiz hep biraz kalabalık, kalabalıktan kaçtıkça kendimize çarpıyoruz, biraz durup nefes almalı ve o nefes için doğru yerde olduğumuzu düşünüyorum. youtube.com/shorts/NcKC_RIdY6U
KONFOR ALANINDAN ÇIK!
Herkes psikolog oldu günümüzde, en tipik yaklaşımları da bu konfor alanından çıkarma çabası. Herkes sürekli gelişmek, değişmek, herkesin yaptığını yapmak zorundaymış gibi. Ya hu insanlar zaten huzurlu hissedecekleri anları bulmak için bir ömür veriyorlar, neden alıp götürüyorsun onu! “Belki de modern hayatın cesur insanları, ben bu kadarını sevdim, bu kadarına yetiyorum, diyebilen insanlardır. Konfor alanından çıkmak değil, kendi konforunda otururken kendinden utanmamak. Yenilik aramak değil, eskilerin değerini görebilmek. Herkesin sevdiğini sevmek değil, kendi sevdikleriyle keyifle zaman geçirmek.”
”Çünkü bazen hayatı değiştiren şey büyük kararlar değil, sana iyi gelmeyeni fark etmektir.”
Güzeldi vesselam…
Buradan bir dostla okuduk.
İkimiz de yaralıydık, ikimizin yaralarına da iyi geldi.
İsterim ki daha çok kişi keşfetsin, daha çok ruha dokunsun.
Bu vesileyle ve 800. inceleme olması nedeniyle yorum yapan okurlardan birine ve incelemeyi paylaşan okurlardan birine (toplam 2 kişiye) eseri hediye etmek isterim. (Doğrudan 
Kitapyurdu.com’dan, kargo ödenmiş olarak. Hafta sonu açıklarım!)
Şükrü Erbaş ve devam ediyor, “İncelik... sensin bütün zamanların açık yarası.” Cahit Zarifoğlu, “Bir incelik gösterin, incinmesin yüreğim.” Oysa dünyada en çok ince insanlar kırılıyor. “Ah kimselerin vakti yok durup ince şeyleri anlamaya,” diyerek son sözü söylüyor Gülten Akın ve Dünya hassas kalpler için gerçek bir cehennem! derken ne kadar haklı Alman yazar Johann Wolfgang Von Goethe…
“Ne olacağını bilmiyorum ama ne olursa olsun, bir şekilde yola devam edebileceğimi biliyorum.”
Kişisel gelişim zırvalıklarına inanmıyorum! Samimiyetsiz, uydurma, çokça kalıp ifadeler kullanan, kâğıt israfı diyebileceğim çalışmalar birçoğu… Lakin Beyhan hoca başka! İçimizden biri gibi sanki… Kitabı okurken, seninle aynı yollardan geçtiğini, aynı hatalara düştüğünü görüyor ve okuduğun kitap hayatını değiştirmese bile yaralarına iyi geldiğini hissediyorsun. “Bana iyi gelenler umarım sana da iyi gelir,” diyor Kendini Tüketmeden Yaşa’ya başlarken. Öyle konulara değiniyor ki hepsinde senden bir parça var. Okudukça ruhundaki yük azalıyor. Okudukça, aslında hayatın o kadar zor olmadığını, onu zorlaştıranın kendi düşünce yapın olduğunu fark ediyor ve daha farklı bakmaya başlıyorsun. Ruh hamamı gibi, okudukça dertlerini döküyor, arınıyorsun.
“Senin yokluğun kimsenin dünyasını durdurmuyor, durdurması da gerekmiyor zaten.”
İnsanların ağzımızda bıraktığı o kekremsi tat, hayatımıza misafir olan insanlar için kendimize verdiğimiz zararlar, beklentiler, çıkar ilişkileri, kalbe en yakın yaralar, iyi şeylerin zorluklarla gelmesi, hayal kırıklıkları, taşıdığımız yükler, -Taşıyabilmen, taşıdığın şeyin ağır olmadığı anlamına gelmez.- kalabalıklar içinde kendine çarpmak, aile yaraları, vicdan, uzaklaşmak, değişmek, uyku, sevmek ve sevilmek, maskeler… Her konuya biraz dokunmuş yazar, dokunduğu her konu kalbinize biraz dokunacak. İçimiz hep biraz kalabalık, kalabalıktan kaçtıkça kendimize çarpıyoruz, biraz durup nefes almalı ve o nefes için doğru yerde olduğumuzu düşünüyorum. youtube.com/shorts/NcKC_RIdY6U
KONFOR ALANINDAN ÇIK!
Herkes psikolog oldu günümüzde, en tipik yaklaşımları da bu konfor alanından çıkarma çabası. Herkes sürekli gelişmek, değişmek, herkesin yaptığını yapmak zorundaymış gibi. Ya hu insanlar zaten huzurlu hissedecekleri anları bulmak için bir ömür veriyorlar, neden alıp götürüyorsun onu! “Belki de modern hayatın cesur insanları, ben bu kadarını sevdim, bu kadarına yetiyorum, diyebilen insanlardır. Konfor alanından çıkmak değil, kendi konforunda otururken kendinden utanmamak. Yenilik aramak değil, eskilerin değerini görebilmek. Herkesin sevdiğini sevmek değil, kendi sevdikleriyle keyifle zaman geçirmek.”
”Çünkü bazen hayatı değiştiren şey büyük kararlar değil, sana iyi gelmeyeni fark etmektir.”
Güzeldi vesselam…
Buradan bir dostla okuduk.
İkimiz de yaralıydık, ikimizin yaralarına da iyi geldi.
İsterim ki daha çok kişi keşfetsin, daha çok ruha dokunsun.
Bu vesileyle ve 800. inceleme olması nedeniyle yorum yapan okurlardan birine ve incelemeyi paylaşan okurlardan birine (toplam 2 kişiye) eseri hediye etmek isterim. (Doğrudan Kitapyurdu.com’dan, kargo ödenmiş olarak. Hafta sonu açıklarım!)21 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
İsterim ki daha çok kişi keşfetsin, daha çok ruha dokunsun.
Bu vesileyle ve 800. inceleme olması nedeniyle yorum yapan okurlardan birine ve incelemeyi paylaşan okurlardan birine (toplam 2 kişiye) eseri hediye etmek isterim. (Doğrudan Kitapyurdu.com’dan, kargo ödenmiş olarak. Hafta sonu açıklarım!)
Kitapyurdu.com’dan, kargo ödenmiş olarak. Hafta sonu açıklarım!)Hiçbir değerli insan yoktur ki kırk yaşından sonra biraz olsun insanlardan nefret etmeye başlamasın.
Kendini Tüketmeden Yaşa
Kendini Tüketmeden Yaşa
İncelemeniz kendi hayatımdaki birtakım kısımlara temas etti bununla birlikte "kişisel gelişim zırvalıkları" şeklinde günümüzdeki bilgi kirliliğine de parantez açmanız çok hoş bence. Beyhan Budak'ın merak ettiğim kitabıydı, incelemeniz sayesinde daha da merak etmeye başladım. Elinize kaleminize sağlık hocam, muhteşem bir inceleme olmuş 😊
Reklam
Kitap alıntıları ayrı güzel, alıntı paylaşırken incelemenizin bunlarla çok güzel bir ahenk oluşturması ayrı tat verdi okurken. İncelemelerinizi pür dikkat okuyup çoğu kitabımı bu şekilde merak edip aldım. İnceliklerle ilgili derleyip yazdığınız tüm alıntıları okurken bile incindim. :( Dünya hassas kalpler için gerçekten bir cehennem. Hassas kalpler anlar bunu sadece.
Kişisel kitaplar konusunda hemfikir birini bulduğum için mutlu oldum. Ben de hiç sevmem, ne faydasını gördüm ne de okurken zevk aldım. İşe yarar mı diye birkaç tane okudum elbette ama sonuç değişmedi.
Beyhan hocaya gelince, hayatımın en ama en zor anında tesadüfen onun bir videosunu görüp izlemekle başladı her şey. O kadar samimi, içten ve her şeyden önemlisi o kadar bizden biriydi ki sevmemek mümkün değil. Mardin'e gelmişti kendisi aylar önce. Salonda ilk sözü, "Hepiniz haftasonu tatilini bırakıp buraya beni dinlemeye geldiğinize göre psikolojiniz çok da normal sayılmaz." diyerek salondaki herkesi gülümseterek başladı o güzel söyleşiye. Kitapları ne kadar çizip hırpalarsanız o kadar verim almışsınız demişti. Kitabımı ona imzalamaya gittiğimde tertemizdi, altı çizili tek sözcük yoktu. Söylediklerinizde haklısınız hocam dedim ama ben asla bir kitabın altını çizmeye kıyamıyorum deyip 1k uygulamasını gösterdim. Altı çizilmesi gereken her şey burada dedim. :)
Yeni kitabını ben de çok merak ediyor ve okumayı dört gözle bekliyorum. Biraz tereddüt etmiştim kitap nasıldır acaba diye ama incelemelerinizin samimiyetine güvenerek okunacaklara hemen eklendi. Ellerinize ve emeklerinize sağlık hocam. Mikail Balcı
Mikail Balcı